Mój hovawart, czyli historia pewnej znajomości ...

Wataha zimą ;-)

2012-01-01T10:30:00.000-08:00

Dziś odwiedzili nas Mróz ze Słońcem. Faajny, zimowy poranek. Psia Wataha poszła w las ;-)

Pędzą bark w bark ;-)

Pędzą, aż dopadną...

I tym razem odbyły się bezkrwawe łowy:

Czas na powrót:

Tylko jeden hovek?

Proces podwajania hovawarciego szczęścia ;-)

Oby takich spacerów jak najwięcej!

Spacerów pełnych szczęścia i energii na cały 2012 rok życzymy wszystkim krewnym i znajomym :-) :-)

Wesołych Świąt!! - hovawart przy świątecznym stole ;-)

2011-12-22T00:39:00.000-08:00

Wszystkim Wam życzymy WESOŁYCH ŚWIĄT!!
Spełnienia Waszych planów i szczęśliwego każdego DNIA! Szczęśliwości, spokoju i dobrej kondycji nie tylko od święta :-)

1:34 ;-)

Jest taki dzień, w którym obżarstwo hovawarta może być bardzo kłopotliwe ;-)
Dobrze wychowany hovek, nie ściągnie nic sam ze stołu. Warto zwrócić uwagę na ten element wychowania.
U nas polega to na nauce wystawiania-sygnalizowania jedzenia pozostawionego na stole.
Trudno oczekiwać od zwierza, że nie będzie się interesował tak łatwym łupem, jakim jest suto zastawiony stół ;-)
Ale można go nauczyć, że gdy widzi coś interesującego dla siebie, ma przed tym usiąść, znieruchomieć i czekać na decyzję przewodnika, czy może to dostać ;-)

Tak nauczyła się India, tak robi Artemis, Vader się uczy - choć dość wolno, bo go (na szczęście!) ściąganie ze stołu raczej nie interesuje i w związku z tym nie ma zbyt wielu okazji do nauki ;-)

UŚMIECHNIJ !

Szczenięta w hodowli vom Schirninghof :-)

2011-12-15T00:02:00.000-08:00

W hodowli vom Schirninghof urodziły się hovawarty ! :-) Gratulacje!

http://www.vom-schirninghof.at/start.htm

Fajna gromadka na święta ;-)

Jednym z tej gromadki szczeniąt jest Kopernikus ;-)

Wszystkiego NAJ, NAJ dla Was małe hovki :-)

Kąpiel jest cool ;-)

2011-12-08T05:34:00.000-08:00

Nie-hovek, ale warto zobaczyć:

I to mi przypomniało, że warto zapoznać Vederka z kąpielą ;-) Teraz pcha się pod prysznic, może wypróbować wannę ;-)

Zabawki nie tylko dla hovawarta ;-)

2011-11-11T11:42:00.000-08:00

Zabawki - niezbędne dla aktywnych psów i ich przewodników.

Dla szczeniąt fajnie sprawdzają się miękkie, niezbyt duże maskotki lub miękkie szmatki.

Gdy hovek zaczyna dorastać, bardzo przyda mu się zabawka do przeciągania się.
U nas świetnie się sprawdzają miękkie gryzaki.

Polecamy: http://ipo-sklep.pl/index.php?p1122,gryzak-teddy-kod-sch708361

Inna niezwykle praktyczną zabawką są tradycyjne kongi:

http://www.kong.com.pl/RED_KONG_g,43162,a,135.html

Polecam zakup oryginalnych kongów - firmy KONG. Nasze, czerwony - dla szczeniąt i czarny-największy, służyły już niejednemu psu, przez kilka lat. Nadal są całe ;-)

Kongi pomogły oduczyć Indię (bo to dla niej były zakupione 8 lat temu) niszczyć meble, czy buty.

Kolejny fajny, po klikerze, wynalazek ułatwiający życie z psem ;-) :-)

Dr HOUSE z klikerem

2011-11-10T23:00:00.000-08:00

Serial Dr House odc. 142 (sezon 7). Nie przepadam za serialami, ale dziś warto było obejrzeć fragment tego serialu.
Fragment, w którym Dr House używa klikera!, ćwicząc z małą dziewczynką ;-) I to z powodzeniem ;-)

Jeżeli dla kogoś ten serial jest wyznacznikiem prawdy, od dziś może powiedzieć, że kliker sprawdza się również na ludziach :-) :-)

Kliker to niezwykle uniwersalne narzędzie. Twórcy tego narzędzia powinni dostać co najmniej nagrodę Nobla :-)

Modelka hovawartka Vaka Absolutum Dominium

2011-11-09T01:02:00.000-08:00

PIĘKNA!

Więcej zdjęć modelki Vaki (i nie tylko tej modelki ;-)) można obejrzeć na jej blog-u Warto tam zaglądać. :-)

Zmiana czasu potrzebna od zaraz

2011-10-30T14:05:00.000-07:00

Super sprawa z tą zmianą czasu na zimowy!

Wreszcie znów możemy rozpoczynać swój dzień wraz ze słońcem (ostatnio, bardzo się spóźniało i ciężko było tak bez niego rozpoczynać dzień).

Ja i moje psy jesteśmy przeciwni, aby od następnego roku zniesiono zmianę czasu.
Podobno, w tym roku traci ważność rozporządzenie, które wszystkim, którzy aktywnie rozpoczynają dzień darowuje jasny początek dnia.
Trzymajmy kciuki, abyśmy nie ulegli P. Putinowi i jego krowom (Putin zniósł zmianę czasu w Rosji, aby już nigdy rosyjskie krowy nie dziwiły się, że panie przychodzą je doić o innej, niż poprzednio, porze :-/).

Mamy nadzieję, że ta choroba zdziwionych krów nie dopadnie Polski.

A póki co, korzystamy z jasnego poranka tropimy, ćwiczymy, a wolnym czasie spacerujemy :-) :-) :-)

Przeglądając zdjęcia, wpadłam na takie (Spójrzcie proszę w te oczy - Montaż niepotrzebny ;-) ):

Pouchka tropicielka :-)

2011-10-05T05:55:00.000-07:00

Wiedziałam, że Pouchka (wspaniała mama mojej Artemis - babcia miotu V Absolutum Dominium :-) ) jest niesamowita.
Ale to, co pokazuje w wieku 12 lat sprawia, że nie mogę wyjść z podziwu.

Ślad wolny. Obie sunie - przyjaciółka Shamk'a (blond) i Pouchka pracują równocześnie! na swoich śladach.

Popatrzcie sami:

Pouchka i Shamk'a na tropie

Mam taką teorię hodowlaną, że szczeniaki najwięcej biorą od swoich babć i dziadków.
Przeogromnie trzymam kciuki, aby ta teoria sprawdziła się w przypadku V-absolutnych :-)

V-absolutni życzę Wam takiego zapału do tropienia i takiej kondycji! :-)

Justyna, Pouchka, Brigitte, Shamk'a - SZACUN! Jesteście przefantastyczne! :-) :-)

Agresja Oswojona

2011-09-20T14:39:00.000-07:00

Indula - moja nauczycielka psich emocji:

Moja radość:

Szczeniak = radość :-) Proces wprowadzania szczeniaka do stada.

2011-09-11T17:13:00.000-07:00

Nie spodziewałam się tego, co się stało.

Zakładałam, że uda mi się przekonać Indię do Vader'a. Ale Jej reakcja przeszła moje najśmielsze oczekiwania! :-) :-)

9-letnia niepewna siebie, agresywna wobec obcych psów, fila, biegała dziś jak szczeniak ze szcześciem wypisanym na pysku.
Vader zrozumiał, jak zachowywać się wobec Indii. Puszczony luzem, nie skakał, biegł obok. Widać było, że uważa na każdy swój krok.
A India - zachwycona - zapraszała go do zabawy (ukłonom nie było końca ;-)). W parę minut odmłodniała o kilka lat! :-) Pędziła, przeszczęśliwa przed siebie, a obok niej Vader.

Bardzo żałuję, że tego nie nagrałam.
Dla takiej euforii i takiej chwili warto było wychować takiego Vaderka ;-) :-)
Do tej chwili miałam obawy, czy dobrze zrobiłam zostawiając Vadera w domu (czy nie zrobię tą decyzją krzywdy starszej sunii - Indii). Teraz wiem, że nie tylko nie zrobiłam jej krzywdy, a dałam jej dodatkowe szczęście :-)

Mimo euforii nie pozwalam im jeszcze na kontakt bez mojego nadzoru. Dopiero, gdy przepracujemy różne sytuacje (np. zachowanie przy misce z wodą), w pełnym składzie (na początku ćwiczę w okrojonym składzie India-Vader, później włączam Artemis i obserwuję zachowanie Vadera) i wszystko będzie tak, jak dziś - Dopiero wtedy będę mogła im zaufać.
Wszystko wskazuje na to, że się uda! :-) :-) :-)

Ćwiczenie i Oswojenie

2011-09-05T07:08:00.000-07:00

Działo się tak wiele, że czasu na pisanie zabrakło.

Dwa pracujące hovawarty w domu, to wyzwanie. Teraz potrzebuję 3 x więcej czasu ;-)

Z Artemis szlifujemy program PT2, OB1 i ćwiczymy elementy z wyższych klas.

Vader: chodzi przy nodze (już na komendę - wprowadzamy w to ćwiczenie kliker); szlifujemy siad-zostań (tu kliker super się sprawdza) i waruj z pozycji 'stój'; utrwalamy 'do mnie' - zarówno to regulaminowe, jak i takie używane na co dzień; pierwsze ćwiczenia z tropienia za nami.
Cieszę się, że rzucona przeze mnie zabawka, bez problemu wraca do mnie w zębach Vader'a ;-)

Dziś mogę napisać, że kolejny etap znajomości Vader-India szczęśliwie za nami! :-)
Być może, mogłabym go przeprowadzić wcześniej, ale wolałam mieć 150% pewność.

Dziś India biegała na naszym podwórku luzem, Vader w szelkach na smyczy. Vader nie mógł się doczekać chwili, gdy będzie mógł pobawić się z Indią. Bez strachu, bez agresji, pełna szczenięca radość :-)
Ze względu na charakter Indii, nie mogłam pozwolić na to, aby Vader podbiegł do Indii zbyt szybko - stąd smycz.
To India miała prawo wyboru, kiedy i w jaki sposób rozpocznie nowy etap znajomości.
Początkowo obserwowała nas z daleka, ukryta ;-) za drzewkiem. Gdy widziała, że India się rozluźniła, zaczęłam następny etap.

Przy okazji Vader poćwiczył spokojne 'siad' ;-)
Zawołałam Indię i ustawiłam się pomiędzy siedzącym Vader'em, a nadbiegajacą Indią. Za pierwszym razem, ruchy Indii stały się baardzo wolne - ciało naprężone. Moje słowa i pilnowanie siedzącego Vader'a pomogło. Zaczęłam ją głaskać i (nie zmieniając swojego położenia względem psów) bawić się z nią (Vader grzecznie siedział :-)) India rozpoczęła wąchanie Vadera a on siedział! :-) Super.
Teraz to już poszło z górki :-)

Po chwili mogliśmy sobie spacerować w trójkę. Vader na razie na smyczy.

Przed nami następny etap: odwrażliwianie Indii na nagłe podejścia i ewentualne skoki Vader'a (Mały czasem próbuje skakać po Artemis. Mama Artemis delikatnie pokazuje mu, co wolno, a czego nie wolno. India mogłaby taki skok zinterpretować jak atak i ... oj byłoby nie wesoło).

Ale ten etap dopiero za jakiś czas. Teraz przed nami era funkcjonowania India na luzie, Vader na smyczy. Przy okazji poćwiczymy z Vaderem skupienie uwagi na ćwiczeniach podczas, gdy inny pies biega tuz, tuż ;-)

Dziś India przekonała się, że obecność Vader'a nie oznacza dla niej zagrożenia (za to może oznaczać zabawę ze mną i/lub smakołyki ;-)).
Vader natomiast otrzymał lekcję, jak zachować się w przypadku Indii.
Skupiony na mnie, nie na Indii szedł sobie tuż obok niej (momentami łopatka ocierała się o łopatkę :-)) - bez typowych szaleństw i zbyt szybkich ruchów.
Jestem prze-szczęśliwa :-)

Gonienie Saren? NIE dla hovawarta :-)

2011-08-16T16:03:00.000-07:00

Dla niektórych opisana tu scena może wydać się nierealna:

Dzikus z Artemis wpadają na łąkę. Pełne wariactwo i szaleństwo. Gonienie do upadłego.
Nagle, 2 metry! od nich wyłania się młoda sarna. Dostrzegają ją, stają. Sarna przebiega tuż obok nich!
Ja jestem kilkadziesiąt metrów od nich.

Artemis staje ...
.. rozgląda się ..
... wyraźnie szuka, gdzie JA jestem :-)

... i kiedy otrzyma ode mnie swoje kółko-nagrodę ;-)

Sarna była? Była!
Artemis stanęła? Stanęła i patrzy na mnie.
No to nagroda się należy! :-)) Oj, należy się!! :-))
Artemis, nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak wiele radości mi przynosisz :-) :-)

Mam nadzieje, Vader nauczy się od Ciebie wielu mądrych zachowań :-)

Jak wychować szczeniaka

2011-08-14T01:01:00.000-07:00

Serdecznie polecam blog Raszki:

http://www.owczarek.pl/zofia/journal/default.asp

Znajdziecie tu wiele cennych rad.

Pamiętajcie, że nie wystarczy czytać, trzeba tą wiedzę zastosować :-)

Left / Right - spacer z dwoma psami

2011-08-07T01:49:00.000-07:00

Dziś złapałam się na tym, że muszę już uczyć Vader'a chodzenia przy nodze zarówno po lewej, jak i po prawej stronie.
Wolę, aby nie miał nawyku chodzenia wyłącznie po lewej stronie. (a już zaczął mieć ;-))
Gdy idę z Artemis i Vader-em równocześnie, wygodniej jest gdy Arte jest po lewej a Vader po prawej (oboje bez smyczy świetnie się pilnują :-))
Dzięki temu nie ma przepychania się, kto ma być bliżej ;-)

Nowy Regulamin Obedience

2011-08-07T01:37:00.000-07:00

Najprawdopodobniej, już od następnego sezonu nastapi w Polsce zmiana regulaminów Obedience.

Na razie w wersji angielskiej: http://www.fci.be/circulaires/59-2011-annex.pdf

Dwa hovki, trzy sposoby szkolenia

2011-07-30T21:32:00.000-07:00

Co jest lepszego od hovka? DWA Hovki! :-)
Teraz codziennie dostaję od nich podwójną dawkę pozytywnej energii. :-)
I jakże różne doświadczenie, jeżeli chodzi o szkolenie.
Artemis - nakręcona do granic możliwości - najpierw robi, później myśli ;-) Kiepsko wychodzi z nią kształtowanie (*) (już lepsze jest wyłapywanie danego zachowania). Jej trzeba od razu pokazać cel. Teraz, zaraz, natychmiast - cierpliwość bliska zeru ;-)

Vader - mimo swojej szczeniakowatości - stateczny i wyważony w działaniu. Tak, jakby najpierw musiał sobie, na spokojnie, w głowie, poukładać i znaleźć sens danego ćwiczenia. W najdrobniejszych szczegółach. On zważa na każdy swój ruch.
Przy wprowadzaniu ruchomego targetu (pies ma podążać za targetem), bardzo pomogło mi właśnie kształtowanie :-) Coś czuję, że dzięki Vader'owi często będę miała okazję na zastosowanie tej techniki szkoleniowej :-)

(*)
Mamy trzy sposoby nauki danego zachowania:
a. Naprowadzanie - Naprowadzamy psa (najczęściej smakołykiem trzymanym w ręce). Dość szybko można uzyskać dane zachowanie, ale trzeba pamiętać o możliwie szybkim wycofaniu naprowadzania ręką (pies może reagować tylko na ruch ręką, ignorując komendę).
b. Wyłapywanie - Kliker nosimy przy sobie i obserwujemy psa. Wyłapujemy dane zachowanie. Ja w ten sposób uczyłam Arte pozycji wystawowej. Klikałam, gdy na spacerze sama ustawiła się we wzorcowej pozycji ;-)
c. Kształtowanie - Najtrudniejszy, ale jednocześnie pozwalający na uzyskanie niezwykłej precyzji w wykonaniu danego ćwiczenia. Dane zachowanie dzielmy na jak najmniejsze kawałeczki i klikamy choćby najmniejszy ruch, który mógłby być częścią składową pożądanego zachowania.
Gdy wydawało się, że nic nie ruszy Vader'a z siadu i nie namówi do dotknięcia nosem oddalonego targetu, klikałam spojrzenia na target ;-) Wystarczyło kliknąć kilka razy i w małym łepku zaświtała myśl, że może jednak warto oderwać się od podłogi ;-) Teraz już poszło gładko i powolutku Vader podąża tam, gdzie mu target pokazuje ;-) :-)

Zakładam, że dzięki kształtowaniu (które, czuję, będzie domeną Vader'a ;-)) ćwiczenia dłużej będą w pamięci (= mniej żmudnych powtórek :-)).
Ciekawa jestem, jak będzie z generalizowaniem (**) poszczególnych ćwiczeń. Artemis idzie to dość szybko. Jak będzie szło Vader'owi, który zwraca uwagę na każdy szczegół? To się dopiero okaże ...;-)

Jak Vader został kotem - kilka słów o zabawkach, smyczy i innych gadżetach

2011-07-13T05:10:00.000-07:00

Byliśmy z Vader'em w sklepie zoologicznym. Vader zachwycony :-) Tyyle zabawek i ciekawych zapachów.
Dałam mu prawo wyboru zabawki i ... wybrał mysz na gumce
w rodzaju: http://www.krakvet.pl/trixie-mysz-gumce-4116-pi-3434.html
I tak Vader został kotem ;-)
Zabawka wyśmienicie się sprawdza w czasie spacerów.
Vader trzyma mysz w mordce, a ja go prowadzę, prawie jak na smyczy (tylko to 'prawie' robi różnicę ;-) - na smyczy nie ma prawa ciągnąć :-))
Ciekawe, czym jeszcze zaskoczy mnie ten futrzak ;-)

Wczoraj miałam rozmowę na temat smyczy typu flexi. ODRADZAM!
Jeżeli chcesz, aby Twój pies ciągnął na smyczy i uwielbiasz za nim fruwać, kup flexi ;-)
Gdy dopilnujemy tej sprawy (spokojnego spacerowania na luźnej smyczy) w wieku szczenięcym, później będzie nam o wiele łatwiej :-)

Pora na pochowanie zabawek. Nie mogą być dostępne do znudzenia. To przewodnik ma decydować, kiedy szczeniak otrzyma zabawkę.
Warto pamiętać, że tylko wtedy będziemy mieli pełną kontrolę nad psem, gdy będziemy mieli kontrolę nad wszystkim, na czym psu zależy.
Jak najwięcej wspólnych zabaw. Jak psu się nudzi, ma przyjść do przewodnika, nie szukać sobie zabawy na własną łapę.
Zabawę kończymy ZAWSZE w momencie, gdy szczeniak jeszcze chce się bawić. Pies ma czuć niedosyt. Dzięki temu, następnym razem będzie miał silniejszą motywację do kontaktu z nami ;-)
Gdy chcemy dać szczeniakowi zajęcie, polecam naturalne gryzaki lub kong-i dla szczeniąt.

Szczeniak przy nodze

2011-07-11T23:16:00.000-07:00

Wczoraj zaczęłam naukę chodzenia przy nodze. Na razie na luzie bez klikera. Samo nagradzanie w czasie spaceru, gdy tylko Vader ustawi się w odpowiedniej pozycji.

Na tą pozycję warto już teraz zwrócić uwagę. Nie nagradzamy psa, gdy idzie byle jak.
Smakołyk ląduje w pyszczku szczeniaka dokładnie wtedy, gdy jest w idealnej pozycji. (łopatka na wysokości naszej nogi). Na tym etapie możemy naprowadzić szczeniaka smakołykiem tak, aby miał szansę dostać nagrodę.

Dziś rano Vader, już na początku spaceru, sam ustawił się w odpowiednim miejscu, szedł i wpatrywał się we mnie, oczekując nagrody :-) :-) MUSIAŁAM go nagrodzić :-) i z ogromną radością to zrobiłam.

Na razie bez słów, bez komend, bez większych wymagań. Niech sam sobie decyduje, kiedy się ustawi i wymusi ode mnie smakołyk ;-)

Mokry jęzorek w nocy i o poranku. Czym jest gryzienie dla szczeniąt.

2011-07-09T21:13:00.000-07:00

...HOP!
Lizać, lizać, cieszyć się, cieszyć... POBUDKA! :-)

Tak teraz rozpoczynamy dzień. Przy czym, czasem nasz dzień rozpoczyna się wtedy, gdy dla normalnych jest noc ;-)
Dzielny Vader woła do toalety :-)
Dzięki temu może się już cieszyć pełną swobodą.

Staram się, aby ten nocny dzień trwał możliwie najkrócej. Czasem się udaje. Czasem ząbki nudzą się tak bardzo, że nie ma mowy o spaniu: gryźć, gryźć, gryźć.

Wbrew pozorom, warto dać się pogryźć przez szczenię. To najlepszy okres do nauki tzn. miękkiego pyska. Gdy szczeniak za mocno wbije swoje kły w naszą rękę, automatycznie przerywamy zabawę. Na lekkie podgryzanie (czasem połączone z lizaniem ;-)) warto pozwolić.
Do takiej zabawy warto wprowadzić element przeglądu zębów. Przyzwyczajamy psa, że ręka w psiej paszczy to nic dziwnego i strasznego.

Ucząc miękkiego pyska możemy spodziewać się tego, że w dorosłym życiu pies będzie kontrolował siłę nacisku swoich zębów. Gdy w zabawie, lub rozmowie napotka rękę, nogę, człowieka będzie bardziej delikatny.
Gdy przypadkiem zrobimy coś nie tak (np. wejdziemy na śpiącego psa, czy dziecko nie będzie zbyt delikatne w zabawie) i pies będzie chciał nam przekazać swoje niezadowolenie (słuszne, bo nikt nie chce być deptany i trzeba się bronić przed niedelikatnością innych), taki pies będzie wiedział, że wystarczy delikatnie złapać za rękę (nie gryzie się swoich zbyt mocno :-))
Warto nad tym teraz popracować :-)

Jednocześnie pracujemy nad mocnym chwytem, gdy bawimy się ze szczeniakiem miękką szmatką czy pluszakiem. Gdy szczeniak złapie za słabo, traci ;-), zabawka ucieka.
Pamiętajmy, aby tak pokierować zabawą, aby szczeniak był wygranym w tej grze :-)

Wędrowanie, oswajanie...

2011-07-08T04:03:00.000-07:00

Tak się dobrze składa, że przez ostatni tydzień codziennie z Vader'em (czasem z Vader'em i Vanillą) odwiedzaliśmy miasto Łódź.

W ramach socjalizacji, obserwowaliśmy przejeżdżające rowery: te duże i te malutkie ;-), poznawaliśmy nowych ludzi i miejsca.
Patrząc na Vader'a, biegającego w parku przy łódzkim Zoo (świetne miejsce do oswajania rowerów i biegaczy, polecam ;-)) czasem wydawało mi się, że mam déjà vu ;-) Kilka lat temu, ten park należał do małej Artemis ;-)

Nowy domownik Vader i India - czyli proces oswajania strachliwego agresora

2011-07-05T12:48:00.000-07:00

Jakiś czas temu rozpoczęłam proces przyzwyczajania Indii do nowego członka rodziny - Vadera.
India - fila - to szczególny przypadek psa z poplątaną psychiką. Brak odpowiedniej socjalizacji w odpowiednim czasie (India nie była socjalizowana przez hodoffców, a do nas trafiła, gdy miała ponad 6 m-cy) sprawił, że India boi się każdego psa (oprócz Artemis ;-)).
Dzięki nieodpowiedzialnym właścicielom, którzy beztrosko puszczają swoje psy, India wykształciła sobie mechanizm obronny - agresję. Gdy podbiegał do nas obcy pies, India strasznie się bała, a ja często nie miałam szans, aby ją uchronić przed tym kontaktem. India, w swoim mniemaniu, musiała się bronić. A najlepszą obroną, jest atak :-(
Gdyby chociaż ten inny pies był na smyczy ... Wtedy sprawa prosta - India została nauczona, aby w sytuacjach zagrożenia (według jej oceny) siadać i patrzeć na mnie, a JA znajdę najlepsze wyjście z sytuacji.
Niestety, są ludzie, którzy nie zdają sobie sprawy, jak wiele szkody mogą zrobić, gdy nie mają kontroli nad własnym psem (choćby taki małym, co cyt." chce się tylko pobawić" :-/ ).

ZANIM POZWOLIMY NASZEMU PSU NA NAWIĄZANIE KONTAKTU Z INNYM, OBCYM PSEM - ZAPYTAJMY WŁAŚCICIELA OBCEGO PSA O ZGODĘ!

Wczoraj byliśmy ze szczeniakami w łódzkim parku. I trafiliśmy na grupę psiaków, właściwie nie kontrolowanych. Na szczęście, maluchy dzielnie to zniosły.

Gdyby na ich miejscu była India ... kosztowałoby mnie to mnóstwo nerwów.

W każdym razie, zadanie przed nami nie łatwe. Jak przekonać świrniętą Indię, że Vader nie należy do psów, które czyhają na jej życie i że nie trzeba się przed nim bronić.

Kilka lat temu udało mi się zaprzyjaźnić Indię z małą Artemis. Mam nadzieję, że teraz też się uda ;-)

Gdy wprowadzamy nowego psa do domu, w którym są już czworonożni domownicy, warto ten proces dokładnie zaplanować i przeprowadzić. Warto znać słabe i mocne strony starego i nowego domownika po to, aby w porę zapobiec konfliktom.

U nas, przez okres 2 tygodni, India obserwowała szczeniaki (Vader i Vanilla, nie chciałam tego ćwiczyć z innymi maluchami, aby ich niepotrzebnie nie narażać na ewentualny atak Indii) z daleka.
India w kojcu - szczeniaki dość daleko od kojca, bez pozwolenia na zbliżanie się.
Chwilę przed pojawieniem się szczeniąt, India dostawała michę pysznego jedzonka.
Gdy India kończyła jeść, szczeniaki znikały ;-)

W ten sposób budowałam skojarzenie: szczeniak = pyszne jedzonko / szczeniak = korzyść (żadna strata, czy zagrożenie).

Takie spotkania były dość krótkie, maksymalnie raz dziennie.

Gdy widziałam, że India jest spokojna, mogłam zrobić kolejny krok.

Poprosiłam Vedera, aby mi towarzyszył w karmieniu Indii. Teraz szliśmy już razem. Niosłam miskę, dawałam Indii, a Vader stał z drugiej strony siatki. Blisko, ale bez możliwości bezpośredniego kontaktu!.
India jadła, a my z Vader'kiem bawiliśmy się tuż obok ;-)

Warto pamiętać, aby taki proces przeprowadzać etapami!
Gdyby India poczuła się zagrożona (gdyby Vader podszedł do niej na tym etapie oswajania) i zaatakowała Vadera ... zmarnowałabym swoją dotychczasową pracę i być może straciłabym jakąkolwiek szansę na powodzenie.

W tej chwili, mamy sytuację, gdy Vader jest w swoim kojcu, a India ma pełną swobodę ruchów. Vader dostaje jedzonko w swojej misce, India dostaje jedzonko z ręki - tuż przy siatce.

Mamy już nakręconą pozytywnie Indię (i oczywiście Vader'a, który z chęcią podbiegł by do Indii i się z nią pobawił), ale jeszcze nie mogę jej zaufać.

Muszę ją jeszcze odwrażliwić na różne szczenięce zachowania Veder'a.

W pewnym momencie Vader wspiął się na siatkę - widziałam, jak India sztywnieje i jej ruchy stają się duużo woolniejsze. Odwołałam ją i przekonałam, że wszystko jest w porządku, ale TO był dla mnie znak, że (mimo oznak przyjaźni) jeszcze jest za wcześnie na dalszy etap.

Podczas wprowadzania nowego psa trzeba non stop obserwować obie strony i nie wolno dać się ponieść emocjom!

Oczywiście, poszczególne etapy muszą być dostosowane do konkretnych psów.

Jeżeli dołączamy nowego psa do stada psów (np. na spacerze), warto wcześniej przeprowadzić procedurę zapoznawania się z każdym z psów ze stada osobno.

Elementem uspokajającym psy jest spacer równoległy (psy idą w jednym kierunku - najczęściej na LUŹNEJ smyczy, ale na tyle oddalone od siebie, aby miały czas oswoić się z obecnością innego, nie kontaktując się od razu bezpośrednio). Na kontakt bezpośredni decydujemy się tylko wtedy, gdy oba psy są wyluzowane i spokojne. Wtedy, spokojnie odpinamy smycze i idziemy dalej ;-)

Target - ale o co chodzi ;-) i inne umiejętności szczeniąt

2011-06-30T14:42:00.000-07:00

Odświeżyłam sobie, jak to jest uczyć szczenię targetowania ;-)

Kilka dodatkowych wskazówek :-):

Target musi być dość krótki. Target w lewej ręce. W prawej ręce zamiennie kliker/smaczek. Target wyraźnie zakończony na końcu (I tylko na końcu, jeden z moich targetów, zakończony rączką, był zbyt trudny do zrozumienia dla szczeniaka. Zamieniłam na prostszy i maluch od razu zainteresował się odpowiednim końcem ;-)). Target pojawia się I ZNIKA (za naszymi plecami wtedy, gdy podajemy nagrodę). Czekamy, aż maluch spokojnie zje smaczka. Dopiero wtedy target znów się pojawia.
Jak tylko widzimy, że szczeniak świadomie dotknął target nosem, nagradzamy i kończymy sesję.

Słowo o nagradzaniu: czasem zdarza się, że to, co dla nas wydaje się być nagrodą, dla szczeniaka tą nagrodą nie jest.
Przykład: głaskanie. Staramy się głaskać od spodu, po bokach. Nie po głowie i karku. Dajemy psu przestrzeń - raczej nie przytulamy, a głaszczemy.

Obserwując zabawy Vadera z Vanillą, od czasu do czasu można zauważyć pewien gest - jeden drugiemu (naprzemiennie) kładzie swoja głowę na kark drugiego. Gest mówiący: to JA jestem wygranym nie TY!

Głaszcząc psa od góry, dajemy mu właśnie taki sygnał. A przecież, poprzez szkolenie, chcemy mu pokazać, że współpraca z nami daje psu największą korzyść - że pies jest wyłącznie WYGRANYM w tej grze.

To samo dotyczy ekscytacji przewodnika.
Inaczej mogę zareagować na świetne wykonanie Artemis - tu mogę być bardziej żywiołowa i mniej delikatna w zabawie; inaczej, gdy chcę wzmocnić dane zachowanie szczeniaczka Vadera, czy Vanilli. Pamiętajmy, że szczeniak łatwo się rozprasza.

Kliker umożliwia nam na brak słów w czasie szkolenia. Wykorzystajmy to! i nie rozpraszajmy psa nadmierną radością ;-)
Szaloną zabawę zostawmy na koniec sesji - jako extra nagrodę (jackpot). Nie powinna być ona jednak zbyt długa. Tak, aby szczeniak czuł niedosyt ;-)

Starajmy się, aby szczeniak zdobywał naszą uwagę TYLKO WTEDY, gdy coś DOBRZE wykona.

Ważne, aby dom był przygotowany na szczeniaka - aby nie było ciągłego biegania za maluchem, aby odebrać mu but/ubranie/klocek/... ;-)
Warto wtedy, zamiast gonić złodziejaszka ;-), zawołać go do nas. Gdy przyjdzie, sowicie nagrodzić!!! Nagroda powinna być bardziej atrakcyjna od szczenięcej zdobyczy.
Ten sposób odbierania od psa różnych przedmiotów, zaprocentuje w przyszłości :-)
Wystarczy powstrzymać się od zabawy 'dorwać małego' ;-) - wystarczy nie gonić, a wołać ;-) i wymieniać.
Wymieniać się na bardziej atrakcyjną nagrodę - nie odbierać zdobyczy, nie dając nic w zamian.

W tym okresie WARTO WZMACNIAĆ momenty, gdy szczeniak do nas podejdzie.

Zakładam, że wszyscy Absolutni reagują na swoje imiona i chętnie przybiegają na zawołanie :-)

U nas okazało się, że Vader jest nieodrodnym synem swojej mamusi: Gdy chcieliśmy się pobawić w zabawę w przywoływanie (Stajemy naprzeciwko siebie, w pewnej odległości i naprzemiennie wołamy szczeniaka, nagradzając go gdy przyjdzie do osoby, która go zawołała), okazało się, że już teraz Vader jest skierowany głównie na mnie i nie reaguje w takich sytuacjach na wołania innych uczestników gry ;-)

Jeżeli chcemy, aby dorosły pies słuchał wszystkich domowników, warto, aby każdy z domowników, osobno, popracował choćby nad jego przywołaniem.

A przywołanie najlepiej ćwiczyć od końca ;-) Teraz, gdy mamy szczeniaka , który umie już pięknie siedzieć i dość długo wpatrywać się, to wykorzystajmy to!

Na początek, wystarczy powtarzać:

komenda 'Do mnie' / szczeniak siedzi przed nami / klikamy i natychmiast nagradzamy

Takich powtórzeń musi być dość dużo (pamiętajmy o odpowiedniej długości sesji), aby wyrobić nawyk u psa.
Komenda 'Do mnie' musi być unikalna - nie może być wypowiadana w żadnej innej sytuacji ( Na razie, tylko podczas szkolenia! Nie wypowiadamy komendy, gdy nie jesteśmy w stanie założyć się o 1 tys. zł, że pies ją wykona ;-) )

Cierpliwości i konsekwencji życzymy wszystkim przewodnikom :-) Miłej zabawy :-)

Szczekanie na powitanie :-)

2011-06-28T07:45:00.000-07:00

Od wczoraj Vader i Vasco (vel Vanilla) szczekają na powitanie nowych gości. Szczekają i lecą się witać ... a ogonki machają, machają, machają :-)
Powoli znika szczenięca naiwność, małe hovawarty powoli zaczynają polegać na swojej intuicji i doświadczeniu ;-)

Vanilla jest u nas na wakacjach. Gonitwom, podgryzaniom, bitwom nie ma końca.

A po ekstra zabawie, czas na wypoczynek:

Na porannym spacerze, Vader i Vanilla poznali nowego kolegę - psa Dzikusa. Po chwilowej niepewności, szczeniaki przekonały się, że Dzikus to świetny kompan do zabawy w berka.
I wyznaczyły mu rolę - uciekającego ;-) Wyglądało na to, że i Dzikusowi ta rola przypadła do gustu.
Dlaczego? Przecież Dzikus uwielbia gonitwy, podgryzanie się, zapasy (czasem nawet mało delikatne) z Artemis. Dziś nie zdecydował się na podobną zabawę ze szczeniakami.
Szalał z Artemis (aż musiałam interweniować, aby przypadkiem nie staranowali szczeniaków), wobec maluchów był bardzo delikatny. Mądry pies.

Wszystkim Absolutnym życzę tylko tak przyjemnych spotkań, z tak delikatnymi psami. Oby takich spotkań, szczególnie w okresie wzmożonej socjalizacji było jak najwięcej :-)

Decydując się na spotkanie naszego szczeniaka z innym psem, przed wszystkim musimy być pewni, że obcy pies nie zrobi maluchowi krzywdy - nie przestraszy go. Dodatkowo, musimy wziąć pod uwagę niską odporność szczeniaka na choroby. Takie spotkania muszą być przeprowadzane tylko z psami, które znamy.

Cieszy mnie, żeAbsolutni nawiązują pierwsze przyjaźnie.
Fado ze swoim kotem :-)

Dobrze, że kot nie został potraktowany jak ta zabawka ;-):

Ogromnie dziękuję za zdjęcia Fado :-)

Absolutni w swoich domach :-)

2011-06-24T15:32:00.000-07:00

Wczoraj do swoich rodzin odjechali Vespa i Vigor.
Tym samym, wszystkie maluchy znalazły swoje miejsca na ziemi :-)
Z informacji, które otrzymuję, wszystkie dość szybko się zaaklimatyzowały - co mnie ogromnie cieszy :-) Trzymam kciuki, aby wyrosły na mądre i piękne hovawarty :-)

Ech, pusto się u nas zrobiło.

Tym samym skończyła się wymówka ;-) i od jutra wracamy do pracy :-)

Artemis miała już kilka krótkich treningów. Okazało się, że coś jej się zapomniało i wydaje jej się, że z pozycji 'waruj', to można zrobić jedynie i wyłącznie 'stój' :-/
Trzeba zatem porządnie przećwiczyć sekwencję 'waruj' / 'siad', aby futrzak przypomniał sobie, że jest to fizycznie wykonalne ;-)

Z Vaderem zaczynamy targetowanie. Powolutku, aby sesja nie była za długa. Ważne jest to, aby nie stracić uwagi małego szczeniaczka.
Kliker daje możliwość, aby proces nauki nowego zachowania odbywał się w ciszy-bez słów. Warto to wykorzystać. Dzięki temu, że nie odzywamy się w czasie sesji szkoleniowej, szczeniak ma szanse lepiej i dłużej koncentrować się na zadaniu :-)
Warto pamiętać, aby mieć komendy na rozpoczęcie i zakończenie ćwiczeń ('start' 'koniec'). Dzięki temu dajemy jasny sygnał, że pomiędzy 'start' i 'koniec' uwaga psa ma być w 100% skierowana na przewodnika. Ten nawyk zaprocentuje w późniejszym czasie ;-)

Warto pamiętać, aby nie forsować malucha (szczególnie w czasie intensywnego wzrostu) i nie zabierać go na zbyt długie, jednostajne spacery. W czasie spaceru warto się zatrzymać, aby małe łapki miały szansę odpocząć :-)

Wszystkim maluchom życzę, aby w tym najważniejszym dla odpowiedniej socjalizacji okresie, poznały mnóstwo różnych fajnych ludzi (starszych, młodszych, dzieci).
Aby każda przygoda kojarzyła im się wyłącznie pozytywnie.
Warto zwrócić uwagę na socjalizację z innymi psami (przyjaznymi! psami).

Jak ze wszystkim w życiu, z socjalizacją nie wolno przesadzać. Czasem szczeniak jest zbyt zmęczony. Trzeba dać mu odpocząć. Uczymy, pokazujemy jak najwięcej, ale stopniowo, nie wszystko naraz. Zawsze dajemy czas na to, aby szczeniak sam przekonał się, że nowa osoba/nowy przedmiot/nowa sytuacja to normalność. :-)

Drugie Szczepienie

2011-06-22T00:07:00.000-07:00

Ze względu na to, że Vespa odjeżdża od nas jutro (dokładnie w dniu, gdy kończy się odporność po pierwszym szczepieniu), my szczepienie szczeniąt zrobiliśmy wcześniej.

Przy okazji, przypominam o szczepieniu :-)

Ciekawa jestem, jak przebiegają wizyty innych 'Absolutnych' u weterynarza - czy i one kompletnie nie reagują na kłucie igłą :-) i wpatrują się w tym czasie w oczy swoich przewodników? :-)

Absolutni trafiają do swoich domów

2011-06-15T00:22:00.000-07:00

Cieszę się, że Absolutni - jeden, po drugim (a niektóre grupowo ;-)) trafiają do domów i serc swoich rodzin.
W domu powoli robi się pusto.
Teraz moocno trzymam kciuki za WAS - przewodników małych Absolutnych.
Wiecie, że to psy totalnie nastawione na współpracę z Wami. One na pewno zrobią wszystko, aby zasłużyć na Wasze uznanie. Wykorzystajcie to :-)

Vaka - rozważna i piękna. Jestem pewna, że udowodnisz, że hovawart to jest TO ;-)

Vega - potrafisz zmienić nawet umaszczenie (z czarnego na czarne-podpalane), bo takie było marzenie Twojej rodziny :-) Jesteś niesamowita :-)

Veris - 'czarna mamba' - charakterna to Ty jesteś, nie ma co ;-) - szkolenie pokaże Ci, do jakiego celu masz dążyć.
i
Verva - która nigdy nie ma dość ;-) - za pochwałę, radość przewodniczki zrobisz wszystko. Ważne, aby nie zniszczyć w Tobie zapału do pracy i tej przeogromnej ufności i radości życia, jaką posiadasz.

Verdi - a właściwie Fado :-) - zrównoważony, piękny psiaku - cieszę się, że tak dobrze odnalazłeś się wśród Swoich :-) Tłum nie robi na Tobie wrażenia, ciekawe, jak Ci się spodoba wycieczka do Warszawy? ;-)

Pamiętajcie, że ZAWSZE możecie na mnie liczyć!
Cieszę się, gdy dostaję wiadomości o Was, zdjęcia, filmy. To pozwala mi tęsknić za Wami odrobinę mniej.

Pamiętajcie, aby w okresie wzrostu dbać o prawidłową dietę i aby nadmiernie nie przeciążać stawów (długimi spacerami czy chodzeniem po schodach).
Niech każde przyjście do przewodnika będzie nagrodzone.
Nic za darmo - choćby 'siad' - każdy musi zapracować na siebie ;-)
Wizyta u weterynarza, kolejne szczepienie, to wspaniała okazja, aby spokojnie oswoić się z takim miejscem. (Można na taką wizytę zarezerwować część posiłku, aby w czasie pobytu u weterynarza zaserwować nagrodę psiakowi). W programie wizyty powinno znaleźć się ważenie, siedzenie na stole weterynaryjnym, zaglądanie w zęby (to można też wcześniej poćwiczyć w domu), dotykanie łapek (pazurki szybko im rosną), obowiązkowe głaskanie.
Pamiętajcie o pokazaniu szczeniakom, jak się jeździ autobusem czy tramwajem. Oswojenie się z ruchem miejskim to bardzo ważna rzecz.
Od początku, warto uczyć szczeniaka, że i w takich miejscach ma zwracać uwagę na to, gdzie jest przewodnik.
Początkowo, 'parkujemy' w pewnej odległości od tłumu i zgiełku (gdzieś na trawie). Tak, aby szczeniak widział, słyszał tłum ale nie był nim zbytnio zainteresowany.
Tu możemy pobawić się choćby w siad.
Jak mamy więcej czasu, możemy nauczyć szczeniaka relaksowania się w takich miejscach. Najpierw bawimy się z maluchem (aby go trochę zmęczyć), później nie robimy nic. Po pewnym czasie, maluch połozy się obok nas i zaśnie :-)
Wiek szczenięcy, gdzie szczenię w miarę szybko się męczy to najlepszy czas na naukę wypoczywania w tłumie.
Ważne, aby szczeniaka nie budzić zbyt gwałtownie. On musi mieć ten komfort, że gdy śpi, przewodnik nad nim czuwa i w razie czego da mu spokojnie sygnał, że pora wstać.

My, Ci co jeszcze są u mnie, też nie próżnujemy ;-) Chodzimy na krótkie spacery (dziś dodatkowo wyjazd do miasta ;-)) i utrwalamy przychodzenie na zawołanie. Szczeniaki uczą się chodzić na smyczy i w szelkach.
Szczeniaki idą spać ok. 22.00, na poranną toaletę wychodzą ok. 5 rano. Pełen sukces :-) Całą noc przesypiają na posłaniu pod schodami. Rano pędzą na dwór, co sił w łapkach ;-) Wystarczy to utrwalić, a nie będzie już problemów z toaletą :-)

Pokaż brzuszek

2011-06-11T22:56:00.000-07:00

Pokaż Brzuszek - jedna z zabaw, w które warto bawić się od szczenięcia. Nie na siłę, a poprzez zabawę. Tak, jak psia mama ;-) Autorytetu nie zdobywa się siłą ;-)

Nauka, Nocne wycieczki i inne atrakcje

2011-06-10T19:09:00.000-07:00

Pouzupełniam choć trochę: ;-) Ostatni tydzień to tydzień najintensywniejszy (jak dotąd ;-)). Uświadomiłam sobie, że czasu na wspólne przebywanie coraz mniej i nawet na robienie zdjęć było mi go żal.
Szczeniaki uczyły się koncentracji. Co najmniej jeden posiłek nie był podawany z miski, a z ręki. Jedzonko lądowało w pyszczku tego, kto w danym momencie siedział ;-)
I tak, po kliku minutach, miałam całą gromadkę w siadzie. Przecudny widok, a jeszcze wspanialsze uczucie :-)

(nauka koncentracji - przepraszam za jakość filmu)

Każde ze szczeniąt odbyło nocną wycieczkę. Pojedynczo. Warto pamiętać o tym aspekcie socjalizacji! Ta sama trawa w ciągu dnia, w nocy wydawała się zupełnie inną trawą.
Jeżeli dodamy do tego sztuczne oświetlenie, poruszające się cienie, nocne odgłosy, nieznajomych ludzi wyłaniających się z półmroku (dziękuję za pomoc :-)), kota - który pojawiał się i znikał (kicia - dziękuję za zgłoszenie się na ochotnika ;-)), nieznany teren, dziwne przedmioty (m.in. łaciata czapka) i lustro (to początkowe zdziwienie na mordkach to bezcenna rzecz ;-)), to wrażeń szczeniakom z pewnością nie zabrakło :-)
Dzięki takiej wycieczce, zyskałam dodatkową wiedzę na temat każdego ze szczeniąt.
Co jest ich mocną, a co ciut słabszą stroną. Żadne ze szczeniąt nie przestraszyło się. Widać było niewielkie różnicę w reakcji na różne bodźce. To pokazało mi m.in., które ze szczeniąt jest bardziej socjalne (np. Verva lecąca na łeb na szyję witać 'obcego' :-) - nigdy tego widoku nie zapomnę :-) ), które z chęcią zwiedza nowe otoczenie na 'własną łapę', itp.

Pogoda umożliwiła mi przeprowadzenie lekcji 'wodnej'. Szczenięta poznały, co to strumień wodny i woda w baseniku. Tytuł Najlepszego Wodnika przypadł blond Vespie ;-) Widać było, z jaką przyjemnością i dumą ("ja to potrafię") Vespa wchodziła do baseniku ochłodzić łapki. :-)

Mieliśmy też przygodę z brzęczącym łańcuszkiem - co to spadł znienacka (przypadkowo) na płytki - i stał się kolejnym pretekstem do dzikich harców i zabawy ;-)

Hovawarcie rozmowy ;-)

2011-06-03T13:59:00.001-07:00

Taki sobie film :-)

2011-06-03T11:36:00.001-07:00

Hovawarcia energia

2011-06-02T13:42:00.000-07:00

Wycieczka na szczepienie...

2011-06-01T20:30:00.000-07:00

Szczeniaki - w grupach po 3 ;-) - odbyły wycieczkę do weterynarza. Na szczepienie.
Wszystkie zachowywały się doskonale.
I w czasie jazdy, i podczas szczepienia. Na wysokim stole zachowywały się tak, jakby to była ich setna wizyta w życiu ;-) Pełen spokój i opanowanie :-) To, co mnie mile zaskoczyło - żadne ze szczeniąt nawet nie pisnęło w czasie szczepienia. Każde z nich patrzyło mi się głęboko w oczy i nawet powieka mu nie drgnęła :-)
Wieczorem mieliśmy akcję 'przebieraniec' - po śpiące w kojcu maluchy, o zmierzchu, przyszła dziwnie ubrana postać ;-) Maluchy okazały zainteresowanie pomieszane z baczną obserwacją ;-) Wystarczyło, że postać się odezwała i był wielki pisk ... radości :-)
Kolejne niespodzianki wkrótce ;-)

Hovawarty poznają świat

2011-05-31T01:38:00.000-07:00

Dumna mama:

Błogość ;-)

Sprawdzian sił ;-)

Zwiedzamy teren:

Zabawa:

Sposób na zbiórkę ;-)

Odpoczynek:

Przegląd Miotu

2011-05-30T01:03:00.000-07:00

Szczenięta przeszły Przegląd Miotu. Każde ze szczeniąt zostało dokładnie obejrzane :-) i wygłaskane :-) Każdy dostał tatuaż i oficjalne imię, wkrótce otrzyma metrykę.
To już oficjalnie: Veris (czarna), Vega (niespodzianka ;-) czarna-podpalana), Vaka (blond), Vespa (blond), Verva (blond), Vader (czarny-podpalany), Vasco (blond), Verdi (blond), Vigor (blond).
Szczenięta zostały pochwalone za bardzo dobrą psychikę.
Jak tylko opanuję ich energię ;-) i uda mi się zrobić każdemu indywidualne zdjęcia - każdy dostanie swój porter z opisem.

Plac zabaw

2011-05-27T23:53:00.000-07:00

Grzechoczący aport

2011-05-27T22:06:00.000-07:00

Poznajemy świat

2011-05-21T12:48:00.000-07:00

Dzień pełen wrażeń. Oto najciekawsze z nowości:

Coo tooo zaa stwór ...

Stwór sprawdzony - to koń - znamy - nie ma się czym przejmować ;-):

Mama nam pokazała, jak się zachować w obecności konia:

Brzęcząca puszka (w środku gwożdzie) też wzbudziła nasze zainteresowanie:

Hit dnia - puszki po piwie. Szczenięta rzuciły się na nie z ogromnym zainteresowaniem.

Z cyklu 'skocz po piwo' ;-)

Zasłużony sen:

W co się bawić, w co się bawić ;-)

2011-05-20T18:44:00.000-07:00

Absolutny się bawi :-)

Śmietnik ;-) dla szczeniąt

2011-05-18T23:00:00.000-07:00

Wszystkie osoby, które dziś przejeżdżały obok mojego domu i zastanawiały się, po co mi ten śmietnik w kojcu, wyjaśniam - dla szczeniąt ;-)

Dziś szczeniaki poznawały fruwające folie i taśmy.

Posiłek podano na srebrzystym obrusie ;-)

Inne atrakcje:

Socjalizacja = Zabawa

2011-05-18T13:17:00.000-07:00

W procesie socjalizacji szczeniąt, dużą rolę odgrywa codzienny kontakt z dziećmi:

We wtorek mieliśmy dzień szeleszczenia - pokój i korytarz zostały zapełnione szeleszczącymi materiałami (gazety, folie). Szczeniaki były przeszczęśliwe - na początku ;-) - później przestały zwracać uwagę na szelest pod łapkami.

Inna powierzchnia:

Grzechotka:

Coraz częściej zabawa pomiędzy nimi, to seria sygnałów zapraszających do zabawy (np. skłony, poszczekiwania) lub kończących zabawę (odwracanie głowy, zamieranie, odejście), gdy kumpel/ka zbyt mocno złapie zębami. Widać jak z dnia na dzień uczą się psiego języka :-)

To już 4 tygodnie :-)

2011-05-14T12:47:00.000-07:00

Jedzonko :-) :

Dziś dzień pełen wrażeń. Wykorzystaliśmy ładną przedpołudniową pogodę i zwidzieliśmy plac zabaw. Szczeniaki zachowywały się tak, jakby znały go od dawna ;-) Pełne energii, biegały i wchodziły w każdy kąt :-)

Zabawek na placu z dnia na dzień będzie przybywać ;-)

Piknik ;-)

Sznur był na topie ;-):

A po rozrywce - wypoczynek. Cieszę się, że szczeniaki tak szybko przekonały sie do klatki :-) Stoi otwarta, każdy może do niej wejść - pospać - i wyjść ;-)

Do wyboru mamy też ponton:

Szczeniaki poznają nowe smaki ;-)

2011-05-11T18:03:00.000-07:00

Szczeniaki, oprócz mleka mamy, piją mleko dla szczeniąt z miseczek. Odbywa się to w tak błyskawicznym tempie, ze zrobienie zdjęć bywa trudne ;-) Jutro muszę wołać o wsparcie ;-) w misji 'zrobić zdjęcie w czasie jedzenia'. ;-)

Odbyły się już pierwsze wycieczki - zwiedzanie domu :-) I tu też trudno o zdjęcia, bo w czasie tych wycieczek trzeba mieć oczy szeroko otwarte ;-)

Sierść robi się coraz dłuższa. Gdy tylko pogoda pozwoli, już niedługo rozpoczniemy wycieczki w teren ;-)

Szczeniaki już zrozumiały, którędy do wyjścia ;-) - pora zmienić zabezpieczenia ;-) - dotychczasowe nie stanowią już dla szczeniąt problemu :-)
Na szczęście ;-) po intensywnej zabawie i zwiedzaniu, następuje moment wypoczynku:

cdn

2011-05-10T09:12:00.000-07:00

zdjęcia

2011-05-03T00:40:00.000-07:00

Zęby nam rosną :-)

2011-05-03T00:35:00.001-07:00

Pielęgnacja małego hovka

2011-05-02T09:37:00.000-07:00

Dziś szczeniaki otrzymały Vetminth (profilaktyczne odrobaczanie). Wszystkie, bez problemu, zlizały pastę z języka, pomlaskały i poszły spać :-)
Jedzą, trochę się pobawią, śpią, poruszają się, jedzą, śpią, trochę się pobawią, poruszają się, jedzą ...
I tak stają się o kolejny dzień starsze :-)
Już nie mogę się doczekać, kiedy wyjdę z nimi na spacer ;-)

Zabawa ze szczeniakiem

2011-05-01T15:41:00.000-07:00

Niesamowite, co potrafią moje dwutygodniowe hovawarty :-)
Zapraszam do oglądania :-)

Przedstawiamy się :-)

2011-05-01T10:16:00.000-07:00

Przedstawiamy naszą gromadkę :-)

1. V-sunia czarna

2. V-sunia blond

3. V-sunia blond (obroża czarna)

4. V-sunia blond (obroża żółta)

6. V-piesek blond (obroża niebieska)

6. V-piesek blond (obroża czerwona)

7. V-piesek blond (obroża zielona)

Zawsze przy nodze: :-)

8. V-sunia czarna (obroża fioletowa)

9. V-piesek czarny-podpalany

Oczy szeroko przymknięte ;-)

2011-04-30T12:12:00.000-07:00

Dziś szczenięta sprawiły nam kolejną, ogromną radość: Rozpoczęliśmy etap zabaw i przytulania się :-) Szczenięta reagują na głos. Przybiegają już (czasem lekko się chwiejąc ;-)) na swoich małych łapkach, aby się poprzytulać. Coraz częściej chwytają za rękę - dziąsła przygotowują się na zęby ;-) :-)

rozwój malego hovka

2011-04-29T06:23:00.000-07:00

Szczenięta powoli otwierają swoje oczy na świat. I już rozpoczynają pierwsze zabawy, choćby w chwytanie ogona siostry/brata ;-)

To, co mnie ogromnie cieszy - szczenięta skojarzyły zapach mojej ręki z jedzeniem. Jeszcze nie widziały, kierowały się tylko węchem i dawały się prowadzić zapachem mojej ręki na drugi koniec kojca, gdzie czekała Artemis ;-) :-) Niesamowite uczucie :-)

Słychać jak nosek pracuje ... wystarczy podać rękę przed mały nosek a maluch podąża za ręką :-)
Niektóre to się nawet gubiły (hihi :-)) i nie wiedziały na końcu kogo wybrać: mnie, czy Artemis ;-) :-)

zdjęcia ciąg dalszy

2011-04-27T08:30:00.000-07:00

Kolejne zdjecia

2011-04-27T06:47:00.001-07:00

A ja rosnę i rosnę :-)

2011-04-25T00:23:00.000-07:00

Maluchy rosną w oczach. Noski, łapki blondynek i blondynów zmieniają kolor z bladoróżowego na czarny. Wreszcie mogły otrzymać obróżki :-) Łatwiej je odróżnić na zdjęciach ;-)
A propos zdjęć, oto kilka :-) :

Mija tydzień ...

2011-04-22T18:36:00.000-07:00

Tydzień temu do naszej rodziny dołączyły dzieci Artemis i Durio. Mnóstwo wrażen i doświadczeń. Maluchy rosną w oczach i codziennie sprawiają, że nie chce mi się spać ;-) :-) Pierwsze próby chodzenia na łapkach za nami. Jeszcze nieporadne, ale nie poddają się :-) Na pewno w końcu im się to uda :-) Za to ogonki już wyćwiczone.
Gdy szczenię dotrze do mleka, ogonek (jak antenka) wypręża się. To dla mnie znak, że cel został osiągnięty ;-) (czasem trudno to jednoznacznie stwierdzić, gdy do Artemis 'przypina się' jednocześnie 9 ssaków ;-)). Coraz częściej widać machające ogonki. Znak, że mleczko smakuje :-)

Łapki z różowych robią się czarne :-) Piłujemy długie pazurki, bo strasznie drapią ;-)

"...heaven, I mean heaven..."

Czarni górą! :-)

Zmiana konfiguracji - blond górą! ;-):

Rodzinka biesiadująca :-)

Koniec i bomba, kto nie je ten trąba ;-)

2011-04-18T12:49:00.000-07:00

Szczeniaki rozrabiają, aż miło ;-)
Otrzymały nowy lokal ;-) Jadają na łóżku - ale wygoda dla hodowcy :-)

Postaram się jutro wstawić filmy, zdjęcia wychodzą fatalne :-(

Miot V

2011-04-17T20:49:00.001-07:00

Przepraszam za jakość obiecanych zdjęć. Muszę zmienić sprzęt - ten nie daje rady:

Niestety, malutki blondyn (ok. 190 gram) nie przeżył drugiej doby. Wyszedł na świat pierwszy. Niestety, okazał się zbyt mały, aby tu być :-( Pokonały go bakterie. Selekcja naturalna to okrutna sprawa (choć rozsądek mówi mi, że to naturalna kolei rzeczy - siedzę i ryczę ;-( )
Reszta szczeniąt rozwija się dobrze (one, w odróżnieniu do blondka urodziły się słusznej postury). Jedzą, rozrabiają,śpią, rosną :-)

Mamy szczeniaczki :-)

2011-04-17T01:21:00.001-07:00

Z ogromną radością, 15.04.2011, powitaliśmy dziesiątkę maluchów Artemis i Durio:
Absolutnie obłędne 4 pieski blond.
Absolutne - rezolutne 3 sunie blondyny.
2 sunie - absolutnie czarne piękności.
1 czarny-podpalany piesek - absolutny hit - siła spokoju i rozwagi (jak do tej pory).
Bezbłędni i Absolutni ;-) :-)

Jedzą i rosną :-), z godziny na godzinę.
Po początkowym rozgardiaszu nie ma już miejsca. Wszystko zaczyna działać, jak w zegarku.
Gdy na świat przyszedł pierwszy piesek blond, Artemis oddała mi wszystkie obowiązki związane z wprowadzeniem go w świat). Po szóstym (czarnym podpalanym) była dłuższa przerwa na opiekę i karmienie. Potem wyskoczyła czarna sunia, blond sunie i blond piesek. I znów dłuższa, prawie 2-godzinna przerwa.
Na koniec, wyskoczyła czarna piękność. Mamy szczeniaczki :-)
Artemis, Durio - gratulacje!
Moja dzielna, przekochana Artemis.
Gdy tylko doszła do siebie po porodzie, stała się niesamowicie mądrą i opiekuńczą mamą. Zapanować nad taka gromadką, to nie lada sztuka ;-)
Jak dobrze, że mam z Artemis tak dobry kontakt, że rozumiemy się bez słów.
Kojec porodowy jest dość długi. Podzieliłyśmy go na dwie 'strefy'. Na jednej lokowane są szczeniaczki i czekają. Na drugiej układa się Artemis i spokojnie czeka na głodne szkraby.
Po jedzonku, Artemis ma szansę odpocząć od małych ssaków, a jednocześnie być bardzo blisko - na uprzątniętej (w międzyczasie ;-) strefie).
Taka technika bardzo nam pomogła w pierwszym dniu, gdy Artemis bała się, że przypadkiem nadepnie na rozbieganą (a raczej rozpełzniętą ;-)) zgraję. Teraz to potrafi przejść pomiędzy leżącymi szkrabami prawie niezauważalnie :-) No, chyba, że któryś poczuje się głodny ;-) Wtedy następuje wyścig ;-)
Z godziny na godzinę, maluchy są coraz sprawniejsze i szybsze ;-) Rekordziści potrafią w kilka sekund przypełznąć ;-) z drugiego końca kojca - gdy tylko poczują głód lub potrzebę dotyku :-)
W nocy blond piesek i czarna sunia wtuliły się w moje dłonie i zasnęły :-)
(byłam obok nich, w kojcu).

zdjęcia wkrótce :-)

Babcie i Dziadkowie Miotu 'V' - Valentine's

2011-03-18T22:32:00.000-07:00

Z moich dotychczasowych obserwacji, wynika, że szczenięta przejmują dużo cech po dziadkach.

Przypatrzmy się, zatem, dziadkom :-)

Od strony Artemis du Domaine Jarette, to:

Pouchka du Mont Chatain
HD-A, Wolna od Chorób Oczu / Najlepsza w Rasie i Zwycięzca Klubu na Krajowej Wystawie Klubu Francuskiego 2004 / CSAU, TAN, Tropienie Francuskie C-TLS, Obedience Klasa II, Champion Pracy w Tropieniu

http://hova.pouchka.pagesperso-orange.fr-

i

Aaron vom Yorker See

HD A, BH, VPG 3
http://www.working-dog.eu/dogs-details/61619/Aaron%20vom%20Yorker%20See/

Od strony Durio vom Schirninghof, to:

Angel vom Schirninghof
blond, HD-A1, BGH3, ÖPO1, IPO2, NZB, JB, ZTP, V1-CACA, CACIB-BOB

http://www.working-dog.eu/dogs-details/69505/Angel-vom-Schirninghof

Bronco von der Fohlenweide
(VDH 23362-97), czarny, HD-A1, BH, AD, VPG III, IPO III, ZTP, Körung
http://www.working-dog.eu/dogs-details/161205/Bronco%20von%20der%20Fohlenweide/

Poprzedni miot Durio vom Schirninghof

2011-03-14T05:20:00.000-07:00

Trochę dodatkowych informacji o poprzednim miocie Durio vom Schirninghof :-)

Durio jest ojcem miotu I - vom Schirninghof (ur. 14.05.2010).
(http://www.vom-schirninghof.at)

Hodowcy vom Schirninghof - Hodowcy z wieloletnim doświadczeniem w prowadzeniu hodowli psów, z wieloma sukcesami hodowlanymi i szkoleniowymi - do dalszej hodowli wybrali ... właśnie Durio ! :-)

Zdjęcia szczeniąt z tego miotu, znajdziecie na stronie hodowli vom Schirninghof.

26.02.2011 - w Austrii - wszystkie szczenięta z poprzedniego miotu Durio vom Schirninghof - miotu I - vom Schirninghof zostały zaprezentowane na Przeglądzie NZB. Sandra, Hermann - GRATULACJE! :-)

Durio vom Schirninghof

2011-03-09T10:24:00.000-08:00

Kilka zdjęć Durio vom Schirninghof:

Hurra! Hovawarcie Szczenięta! :-)

2011-02-17T00:55:00.000-08:00

Nadszedł długo oczekiwany przeze mnie (i nie tylko ;-)) moment.

Mam ogromną nadzieję, że 16.04.2011 na świat przyjdą hovawarcie futrzaki,
szczenięta mojej ukochanej Artemis du Domaine Jarette i Durio von Schirninghof.

Rodzice miotu:

Artemis du Domaine Jarette
www.hovawart-pl.info
czarna podpalana
HD-A
PT-2, OB-1 (Ocena Doskonała)

i

Durio vom Schirninghof
www.vom-schirninghof.at
(zakładka: Würfe / D-Wurf )
blond
HD-A, Augenuntersuchung (wolny od chorób oczu), Herzuntersuchung
ZTP, BGH 3

05.12.2010 - Mikołajkowe Zawody PT

2011-02-16T00:38:00.000-08:00

Trochę :-/ późno, ale lepiej późno niż wcale ;-)

05.12.2010 - Mikołajkowe Zawody PT

PT2 - sędzia: Jan Lenart - 173 pkt. - miejsce 7/11.

Straszny mróz i pełno śniegu. Tunel ze śniegu przy ćwiczeniu 'Siad - Zostań' i 'Waruj - Zostań'.
Mogłoby być lepiej. Gdyby nie zerwany 'Siad - zostań' (Artemis stwierdziła, że woli przyjść do mnie niż siedzieć w tunelu) punktów byłoby o wiele więcej.

Najbardziej zadowolona jestem z aportu. I choć nie był idealny (23 punkty) to widać, że idziemy w dobrym kierunku, aby go poprawić :-) Więcej ćwiczeń w formie nakręcania i sporadyczne ćwiczenie całości powinno przynieść spodziewany efekt.

Dzięki temu, że udało mi się popsuć dobre aportowanie i miałam z nim później trochę problemów, zrozumiałam istotę tego ćwiczenia (zrozumiałam, jakie mechanizmy rządzą, aby pies poprawnie wykonał aport).
Teraz wiem, że nie ma co specjalnie uczyć psa wyczekiwania na komendę - to, przy odpowiednim sposobie nauki, robi się samo ;-) :-)

Zaraz wracam :-)

2011-02-08T03:28:00.000-08:00

Przepraszam, że tak długo blog pozostaje bez aktualizacji.

Dzień krótki, intensywny. Mimo, że blog zamarł, u nas baardzo wiele się dzieje (o czym - obiecuję - wkrótce napiszę) :-)

Zabawa / spacer / aport

2010-11-21T14:30:00.000-08:00

Siły Szybkiego Reagowania, czyli zaufaj hovawartce

2010-11-02T10:35:00.000-07:00

Fila-India na gigancie - ucieczka stulecia. Nie wiem, co ją dziś napadło. Czyżby chciała dorwać owczarkę? (owczarkę opisałam wczoraj) :-( Kompletny brak posłuszeństwa :-( Wołam, wołam, a ta lata jak szalona i węszy. Z zasady nie wychodzą na spacer razem z Artemis.
Wobec dzisiejszego zachowania Induli, wróciłam szybko do domu (na szczęście, byłyśmy blisko domu) i wezwałam 'Siły Szybkiego Reagowania' ;-) Czarny futrzak wyleciał jak z procy. "Artemis, gdzie jest India? " Ciemność, ciemność ... i szczekanie Temiśki - JEST! - Uciekinierka przyblokowana - Stoi i spokojnie czeka na mnie.
Czarno-podpalana siła porządkowa dostała super nagrodę - India spokojnie wróciła do domu.
Dobra Robota Temisiu! :-)
Warto czasem zaufać swojej hovawartce :-)
A teraz India wyleguje się tuż u moich stóp, a Artemis serwuje jej masaż oczyszczający (Ten rytuał powtarza się prawie co wieczór. Dziś jest wyjątkowo intensywny).
Relacja pomiędzy poplątaną, strachliwo-agresywną Indią, a Artemis (jedyną suką, którą India zaakceptowała) są niesamowite.
Ciekawe, co na ten układ powiedzieliby zwolennicy teorii dominacji? ;-)

Nastepna do towarzystwa

2010-11-01T15:03:00.000-07:00

Piękna, prawda? Wiem, wiem, to nie hovek ;-) - ta sunia została pozostawiona pod naszym domem, na ogrodzonym placu, pchała się do domu. Ktoś zdecydował, że mamy się nią zająć. Ciekawe dlaczego? ;-)
Dziś robiłam zdjęcia, aby zacząć szukać jej nowego domu. Na szczęście, już nie muszę. Nie muszę się z nią żegnać :-) Zamieszkała niedaleko.
Świetna sunia.

Obedience CACIOB Łódź 08.10.2010

2010-10-22T13:59:00.000-07:00

Trochę już czasu upłynęło od zawodów, dzięki czemu nabrała m do nich dystansu i przemyślałam nasze błędy.
Niestety, moje nerwy mocno wpłyneły na Artemis. Waruj-zostań - 2 min - w jej wykonaniu na zawodach, oznaczało 'a może jednak przyjdę do Ciebie, bo tam mi się nudzi' Evil
Na aporcie postanowiła wykrzyczeć swoje emocje, i zamiast lecieć po aport i go zabrać - stała nad nim i szczekała raz na mnie, raz na aport Evil Evil

Ogromnie się cieszę, że tak trudne konkurencje, jak kwadrat i aport węchowy wyszły nam prawie idealnie! :-)

chodzenie przy nodze na smyczy - 9 (Rudy Cattrysse) 9 (Janusz Arnold)
chodzenie przy nodze bez smyczy - 9,5 9,5
naprzód i waruj w kwadracie 10! Smile Smile i 9
wyszukiwanie przedmiotu 8,5 i 9
i z tego ogromnie sie ciesze Wesoly

Sędzia z Belgii - Rudy Cattrysse - powiedział - "Bardzo dobry pies,tylko za mało trenuje"
I miał rację. Ostatnie tygodnie do najłatwiejszych, pod względem czasu dla Arte, nie należały.

Ocena Dobra, na takich zawodach, też cieszy :-)

Do poprawy mamy aport. Zbyt długi przytrzymywanie Artemis, aby czekała po rzucie na komendę, namieszało jej w głowie na tyle, że nie była przekonana, czy ma wziąć ten aport, czy nie. Powolutku odkręcamy. Dobrze będzie! :-) Już jest lepiej. :-)

Wakacje? - Oczywiście z psem! :-)

2010-10-19T20:06:00.000-07:00

Oj, łatwe to nie było. Zaplanować wyjazd z psem do Włoch, to swoiste wyzwanie. Kiedy? - Wrzesień (nie będzie tak gorąco). Co z walizkami? - Arte musi mieć 3/4 bagażnika dla siebie - rzeczy pakowałam przez tydzień ;-) Dobrze, że udało się znaleźć fajny camping. Dziękuję!!! :-))

Ech, czy na pewno dobrze robię, że ciągnę ze sobą Artemis w tak daleką podróż? :-/
Oczywista oczywistość - nie ma innej opcji ;-) :-)

Było fantastycznie! Przed domkiem oddzielne tarasy, ogrodzone żywopłotem. Sporo psów, nikt nikomu nie przeszkadza :-)
Wychodzimy rano poćwiczyć. Znalazłam boczną uliczkę, przy której stały 3 domki (puste, bo to właściwie po sezonie). Ćwiczymy warowanie. Chowam się. Wychodzę zza rogu, a tam ... obcy człowiek z rowerem.. Włoch stoi, z zaciekawieniem przygląda się Artemis ... Artemis patrzy na niego, waruje ... Kończę ćwiczenie, chwalę Arte.
Włoch pod wrażeniem, tłumaczy mi, że mam uważać na jakieś tajemnicze rośliny, które stanowią tajemnicze zagrożenie dla psa (Wszystko, co mówił, było tajemnicze i niezrozumiałe - mój włoski ogranicza się do kilku słów). Dziękuję za ostrzeżenie (choć zupełnie pojęcia nie miałam, o jakie roślinki mu chodzi).
Kilka dni później znalazłam super łąkę na luźny spacer. Super, to ona wydawała się na początku wycieczki :-/ Przeszłyśmy już kawał drogi, gdy nagle Artemis zwolniła i widać było, że ma problem z chodzeniem. Aj! Wszystkie cztery łapy oblepione kolczastymi kulkami. Małe to to, kuliste z kolcami, które czepiały się wszystkiego. Brr! 20 minut trwało zanim udało się odczepić od tych kolców. Co z tego, jak droga powrotna pełna była tego paskudztwa. Szczęście, że nie pokaleczyło ono łap TeMiśki.
Niestety, nie wiem, jak ta roślina się nazywa - w każdym razie, przed wejściem na łąkę trzeba ja porządnie skontrolować.

Dzięki Artemis czułam się w obcej miejscowości bardziej swojsko. Idę ulicą. Buongiorno! Buongiorno! - to znajomy Włoch na rowerze. Bardzo miłe uczucie, gdy choć na chwilę przestajesz się czuć obco w obcym kraju.
Buongiorno! :-) - to para, która chciała poznać Arte ;-) W domu mają 'Lessie' (to zrozumiałam) ;-)

Hovawart jest jak dobra muzyka - pozwala na komunikację pomiędzy różnymi narodami ;-)
Szkoda, że urlop tak szybko minął.

Pobudka :-)

2010-08-19T21:03:00.000-07:00

Szaro ... buro ... zimno ...
Drrrrr! Ech, trzeba wstawać.

O.K. MUSZE iść na spacer :-/ ... Ale mi się nie chce :-/
...

"Choć, choć JUŻ czas" "No, co tak wolno?"
"o, zabierasz gumiastego jeża - suuper, suuper"
"no, to co robimy? idziemy na spacer, czy zabawa w zdobywanie jeża?"
"spacer! no to lećmy!" "ej, alle jeest faajnie!"

(pędzący futrzak lotem błyskawicy penetruje teren)

"dobra, teren obwąchany CO ROBIMY?"
"ej, nie chce mi się już latać w kółko, BAWMY SIĘ!"
"No co TY, ile jeszcze mam czekać?"
"Jeż się marnuje"
"Dobra, zobaczymy kto szybciej się złamie. Będę tak długo szła obok Twojej nogi, aż wygram"
"Nie spuszczę Cię z oka, dopóki nie dostanę jeża. Uważaj, zrobię wszystko, aby go mieć TERAZ, ZARAZ"
"Patrz, idealnie idę przy nodze!"
"Phi, na zakrętach też mnie nie zgubisz"
"Błyskawiczny siad to pestka"
"Widzisz, mogę siedzieć obok, jak głaz. Nawet nie pisnę."

...
Siad! - "O udało się - wreszcie ćwiczenia! :-)"

... i tak do pracy wyszłam później :-) Za to, naładowana pozytywną energią :-)

Przygotowania do zawodów, na których nas nie ma

2010-08-06T23:43:00.000-07:00

Dziś miałyśmy wystąpić na zawodach Multicup 2010 w klasie Obedience 1 (http://dog-sport.pl/content/view/962/255/

Mamy 'szczęście' do deszczu :-/ W nocy wichura i ulewny deszcz sparaliżowały Warszawę i okolice (zawody miały się odbyć w Jaktorowie, niedaleko Warszawy). Uruchomiono sztab kryzysowy. Nadal leje...
Ech, szkoda, ze nie udało nam się wystąpić :-(

Ogromnie byłam ciekawa, jak sprostamy nowym wyzwaniom ;-) Norweski sędzia, brak pachołków (zwroty i inne ewolucje wykonywane na polecenie komisarza ringu) to jedne z ciekawszych 'atrakcji', które na nas czekały.
Fajnie, że organizatorzy pokazali wcześniej, jaki będzie kwadrat (pachołki + zaznaczenie boków). Zakupiłam prawie identyczne pachołki i ćwiczyłyśmy (w różnych warunkach i na różnym terenie) tak, aby Artemis bezbłędnie i za pierwszym razem lokalizowała kwadrat. Przećwiczone - dajemy radę ;-)

W trakcie tych przygotowań na własnej skórze przekonałam się, co znaczy 'dopasować metodę do psa'.
W większości poradników można przeczytać, że sesja szkoleniowa powinna być na tyle krótka, aby nie znudzić psa. Gdy pies wykona to, co zamierzaliśmy (np. idealnie wykona komende), konczymy sesje i nagradzamy.
Ha, tylko ze nie zawsze znajdziemy rady dotyczące samej techniki nagradzania ;-) (Nie przypominam sobie, abym o tym czytała). A w nagradzaniu tkwi sedno. Od tego (moim zdaniem) zależy, czy odniesiemy sukces, czy nie.
Ja przekonałam się, jak istotna dla Artemis jest długość i intensywność nagradzania. Artemis jest impulsywna (szybko się nakręca i sama się motywuje do pracy). Nie potrzebuje szybkiego nagradzania (np. piłeczka dostępna tylko przez chwilę). Zbyt szybkie odebranie nagrody, wprowadza w nasze ćwiczenia element nerwowości i zbytniego nakręcenia. Na szczęście, zrobiłam ten błąd raz, na jednym treningu i szybko się zorientowałam, że coś jest nie tak.
Przy poprzednich przygotowaniach, główną nagrodą było rzucane kółko-ring. Czyli, robiłam dobrze - nawet nie zdając sobie z tego sprawy ;-)
Ostatnio, upodobania Artemis przerzuciły się na piłkę (ciekawe, że i u psów zmieniają się preferencje, co do nagrody ;-)) - piłka wyraźnie nadaje większego tempa w nagradzaniu - muszę na to bardzo uważać.
Uff, odkręcone :-)

W ramach przygotowań, zakupiłam nową klatkę - czarną, tzn 'fińską'. Wow, ciężar klatki pozytywnie mnie zaskoczył (w porównaniu do poprzedniej - ta nowa właściwie nie waży ;-)).

A teraz pozostaje dalej ćwiczyć 'przy okazji' spacerów i mieć nadzieję, że uda nam się pojawić na zawodach w jakieś niedalekiej przyszłości :-)

Deszczowe zawody PT2

2010-05-30T00:01:00.000-07:00

Tyle się dzieje, że brakuje czasu na pisanie. Przepraszam i już uzupełniam :-)

01.05.2010 - zawody PT2 - sędzia: Janusz Arnold.
9 zawodników. Deszcz, deszcz, deszcz.

I moja ogromna radość, gdy udało nam się zdobyć tytuł I v-ce Mistrz Łodzi 2010 PT2 ! :-)

192 pkt. ! :-)

... tuż za malinois (który już PT3 ma nieźle opanowane ;-) a te starty to dla niego trening do IPO :-) )

Najbardziej cieszy mnie wykonanie zmian pozycji 'waruj' - 'siad' :-) Podczas treningów przed zawodami czasem miałyśmy z tym kłopot. Aby nie ryzykować, oprócz komendy głosowej, dałam krótki ruch ręką. 1 pkt. straty, ale opłacało się ;-) Komenda wykonana bezbłędnie. :-)

Te zawody znów mi udowodniły, że rozpoczynanie startu od 'siad-zostań' okazuje się dla nas dobrym sposobem na opanowanie emocji ;-) Na początku naszych startów sądziłam, że rozpoczynanie od tego ćwiczenia może być fatalne w skutkach ;-)
(Sędzia decyduje, która para pies-przewodnik rozpoczyna start od chodzenia przy nodze; która rozpoczyna od 'siad-zostań' )
W miarę zdobywania kolejnych doświadczeń, okazuje się, jak bardzo się myliłam ;-)

Bardzo jestem dumna z Temiśki :-)

Raz na wozie, raz pod wozem - czyli tropieniowy dolek ;-)

2010-04-06T16:03:00.000-07:00

Uff, chyba się udało.
Ale od początku: Kilka dni temu wróciłyśmy, po długiej przerwie, do tropienia. I szok - wyglądało na to, że Artemis nie wiedziała jaki jest cel naszej pracy ;-( Zupełnie ignorowała przedmioty :-(
Obawiam się, że to był efekt jesiennego dreptania w jednym miejscu (okręgi).
'Był' - bo ten etap mamy już (mam nadzieję) szczęśliwie za sobą. Dwa dni bawiłyśmy się głównie w przynoszenie przedmiotów (Artemis aportuje znalezione na śladzie przedmioty) i (chyba) dzięki temu udało mi się na nowo wyjaśnić zasady zabawy w tropienie :-)
Dziś - na śladzie (tylko jedna dość długa prosta i jeden przedmiot na końcu) - była i dokładna praca (choć w kilku miejscach nie było nosa w śladzie :-/) i automatyczny aport znalezionego przedmiotu.
Mam nadzieje, jutro tez wyruszymy na ślad ('Oby się spełniło' - szepce przez sen Temiśka ;-) )

Tolerancja dla rowerów

2010-04-02T04:54:00.001-07:00

Fajna sprawa, gdy idziesz z psem ścieżką przez las.
Pies luzem.
Przyglądasz się ciekawym drzewom i roślinom.
Tuż przed Wami, jak spod ziemi ;-), pojawia się rowerzysta.
Pies zauważa go i spogląda na Ciebie.
Spojrzenie psa wyrywa Cię z zamyślenia i dopiero teraz szybko analizujesz sytuację: las, obcy człowiek na rowerze, Twój stróżujący na co dzień hovek dwa kroki od rowerzysty (6-7 kroków od Ciebie) ...
... wołasz psa i zaraz masz go przed sobą, wyciągasz zabawkę i masz 'zaczarowanego' psa.
Rowerzysta spokojnie przejeżdża obok Was. Mówi o kagańcu dla tak dużego psa.
"Mój pies nawet nie szczeknął na Pana, a teraz Pan dla niego nie istnieje" ;-) Rowerzysta odjeżdża.
Taka historia przydarzyła nam się dziś rano :-)

Faajnie mieć taką Artemis obok siebie :-)

'Punkt S'.

2010-03-13T23:44:00.000-08:00

Wow, znalazlam u Temiski 'Punkt S'! ;-)
'Punkt S' to stan pelnego Skupienia :-) Gdy, w czasie cwiczen, Artemis jest tak skupiona na pracy, ze z calych sil czyta kazde moze slowo i gest. To jest jak magia.

W tej chwili cwiczymy:
- wolniutkie chodzenie przy nodze (element IPO - swietny element na nauke skupienia ;-))
- kwadrat z OB (tu zbyt duze nakrecenie skutkuje zlym ustawieniem sie w kwadracie)
- zmiany pozycji z odleglosci od kilku do 11 krokow (i w tym cwiczeniu najpelniej zaczynam czuc magie! :-))

To jest jak bajka - rozmowa z psem na poziomie mysli - widac, jak Temiska chlonie kazde moje slowo i gest (i poprawnie wykonuje komende slowna :-))
Wow! Jeszcze to przeniesc na zawody i bedzie SUUUPER!

Dzieki Artemis :-) - w takich chwilach - fakt, ze wrocila okrropna zima, ma niewielkie znaczenie ;-)

Jest pieknie! - czyli nadchodzi wiosna! :-)

2010-03-06T01:59:00.000-08:00

Piękny dzień!

Pod stopami skrzypiący śnieg (Wprawdzie bez niego byłoby jeszcze piękniej, ale to nie istotny szczegół ;-))
Artemis galopem penetruje las, zarośla, łąkę (teraz pokrytą śniegiem, ale kto by się tym przejmował ;-))
Na dole - mróz, śnieg, zima (brr!)
A w górze - SLOŃCE i ŚPIEWAJĄCE PTAKI! :-)
Zamyślona przechodzę przez las i staję osłupiała.
Z całych swoich sił ptaki namawiają słońce do pozostania! :-)
Nie przejmują się śniegiem i mrozem. Śpiewają :-), gdy zobaczą choć nikły promień słońca.

Jestem szczęśliwa, że dzięki Artemis, mogłam uczestniczyć w tej radości.

....

Artemis znajduje kość. To noga, zabitej przez kłusowników, sarny :-(
Co zrobić, aby Artemis przestała się interesować padliną?
Ok, pora na zabawę piłką! i trochę ćwiczeń ;-)
Padlina rzucona.
Piłka w ruchu :-) Idziemy dalej.

....

Nagle, spod łap Artemis wyskakuje zając!
Artemis z piłką w pysku, zastanawia się, co robić.
"Hej, Arte, bawimy sie!" - wołam, przypominając jej o swoim istnieniu ;-)
Temiska pędem wraca z nadzieją, że piłka znów będzie jej uciekać ;-)
Zając odchodzi w niepamięć ;-)

Jak dobrze mieć psa z popędem łupu :-)
Spacer z Artemis to czysta przyjemność.

Mistrzostwo w zapasach

2010-01-31T03:13:00.000-08:00

Zima w pełni; śnieg i mróz.
Ćwiczymy niewiele :-(
Żle!, co ja piszę. To Ja nie ćwiczę, Artemis zmieniła (a raczej doskonali) dyscyplinę. Teraz trenuje zapasy. I powoli staje sie Mistrzynia! ;-)

Zreszta, popatrzcie sami:

Pelne porozumienie pomiędzy zawodnikami :-) Pozycje ciala, skoki, ukłony, otrzepywanie się,...
...czyli codzienny, wspaniały spacer i mnóstwo okazji do obserwacji psów:-)

Podsumowanie 2009

2010-01-02T09:27:00.000-08:00

2009 rok to czas dla nas przelomowy. Zrozumialam, jak wspolpracowac z Artemis, aby osiagnac sukces na zawodach.

Najwazniejsze jest MOJE opanowanie! i doskonala znajomosc regulaminu. Kazdy moj ruch jest niezmiernie wazny dla Arte. Opanowanie emocji (moich i Arte) to podstawa :-)

Pucharki z OB 1 (Hurra, mamy ocene doskonala!! :-) ) i PT 2 (Artemis i ja wystartowalysmy w grudniu na pierwszych zawodach wedlug nowego regulaminu PT 2 i zajelysmy 3-cie miejsce) stoja na honorowym miejscu :-)
Rok 2010 to czas, w ktorym zamierzamy wykorzystac nasze doswiadczenie. Cwiczymy, aby sprostac nowym wyzwaniom ( a troche ich jest ;-))

Jak narazie, Artemis jest jedynym hovawartem w Polsce z ocena doskonala z OB 1. Ale nie zamierzamy spoczac na laurach :-) Przed nami zdobycie drugiej oceny doskonalej z OB 1 i wystep w OB 2 ;-)
Jezeli plan zawodow bedzie dla nas przychylny, przed nami kilka wystepow w PT 2.
Wiosna wznawiamy treningi do PTT.

Oby tylko starczylo mi czasu i energii :-) Energetyczna Artemis juz jest gotowa do cwiczen.
Dzis wieczorem pobawimy sie w wyszukiwanie przedmiotow.

Tropienie - najlepszy sport na wyciszenie pracusia

2009-11-09T23:05:00.000-08:00

Tropienie, to zajęcie, które lubi każdy pies. Jednym idzie lepiej, innym gorzej, ale wszystkim sprawia to dużą frajdę. Tropienie ma jeden bardzo pozytywny aspekt. Uczy psa panowania nad swoimi emocjami - skupienia się na pracy.
Sposobów na wykorzystanie psiego nosa jest mnóstwo :-) Wszystko zależy od inwencji przewodnika.
Tropić może każdy! Nie od razu trzeba się rzucać na głębokie wody - IPO FH czy tropienie francuskie.
Choćby zabawa w domu, w szukanie zabawki ukrytej w jednym z pudełek po butach, może być świetnym sposobem na rozładowanie psich emocji.
Tropienie użytkowe - czyli poszukiwanie ukrytego przewodnika czy członka rodziny - też może przynieść mnóstwo frajdy :-)
Wyszukiwanie patyczka z zapachem przewodnika (z reg. OB 1) też nie jest trudną sztuką :-)
Oczywiście, kwintesencją zabaw węchowych jest tropienie sportowe. Tu mamy element tropienia połączony z podporządkowaniem.

Śmiem twierdzić, że gdyby więcej psów regularnie bawiło się w tropienie, mielibyśmy mniejszy problem z agresją ;-)

Hmm, dlaczego Artemis jest w tym lepsza ode mnie? ;-) Na niedzielnym tropieniu znów ona wiedziała lepiej, gdzie jest prosta, a gdzie skręt (byłam przekonana, że skręciłam wcześniej ;-)) Dobrze, że jej posłuchałam ;-)

Świetna książka o psich emocjach

2009-11-08T22:48:00.000-08:00

Patricia McConnel "Z miłości do psa. Jak zrozumieć emocje twoje i twojego psa." Galaktyka 2009

Jedna z lepszych książek (Jeżeli nie najlepsza :-) książka o tym, jak obserwować zachowanie psa i co dane zachowanie psa oznacza). Autorka w prosty (choć oparty na naukowych badaniach) sposób opisuje psie emocje. Dla wielu może to być zaskakujące: psy wyrażają swoje emocje w podobny sposób, co ludzie. Trzeba im tylko na to pozwolić :-) Nie tłamsić karami, zbudować nić porozumienia i już mamy psa, z którym rozumiemy się bez słów :-)
Mimika twarzy i mimika psiej mordki są niezwykle do siebie podobne ;-)
Czy emocje są te same? Czy psy tak samo odczuwają, jak my? Czy empatia nie jest im obca?
Te pytania pozostają otwarte. Za mało jest naukowych dowodów na to, aby jednoznacznie to ocenić.

Obedience '1' - 170 pkt. - ocena doskonała :-)

2009-09-22T14:04:00.000-07:00

Otwarte Mistrzostwa Łodzi (19.09.09) za nami.
Startowałyśmy w OBEDIENCE '1'.
Mamy zaliczoną OBEDIENCE '1' na 170 pkt. - ocena doskonała! :-)
Ogromnie się cieszę :-))
Przede wszystkim, dlatego, że udowodniłam sobie, że można. Można wypracować Ob '1' czy PT bez korekt typu szarpanie smyczą :-) Można zajmować dobre lokaty na Zawodach (Artemis zajęła 2 miejsce i otrzymała tytuł "I vice-Mistrz Łodzi"), ćwicząc po kilka minut dziennie.
Za Puchar, który wywalczyłyśmy powinnam podziękować wielu ludziom.

Przede wszystkim, dziękuję Artemis - najwspanialszej hovawartce na świecie :-) To ona, dzień w dzień motywuje mnie do pracy. To jej wyczekiwanie na ćwiczenia, a później ogromna radość z wykonanego 'zadania' sprawiają, że każda sekunda ćwiczeń z nią jest wyjątkowa. Uwielbiam dni, które rozpoczynają się od spaceru i szkolenia Artemis :-)

Radość i duma, jaką zobaczyłam w oczach mojego pięcioletniego synka, gdy wręczałam mu nasz Puchar jest bezcenna :-)

DZIĘKUJĘ wszystkim za pomoc! :-)

Zabawa z aportem

2009-09-05T15:00:00.000-07:00

Wciąż pracujemy nad podgryzaniem aportu (na ostatnich zawodach kosztowało nas to 2 pkt. :-( ). Znajomi dowiedzieli się, że szukam idealnego aportu i otrzymałyśmy taką oto przesyłkę ;-) Dziękujemy:

Zawody PT - 196/200 :-)

2009-08-22T13:49:00.000-07:00

Uff, to byl goracy tydzien. W niedziele udalo nam sie wyskoczyc z Artemis na krotki trening do Konstantynowa.
Park w Konstantynowie okazal sie strzalem w 10 :-) Tak dobrze, w rozproszeniach, to dawno mi sie nie cwiczylo. Ogromne dzieki dla osob, ktore z daleka przygladaly sie naszej pracy :-))
Chwila relaksu po cwiczeniach - oczy Artemis, ktora jest szczesliwa, bo spelnila swoje zadanie - bezcenne.
Tydzien przygotowan do zawodow. Wlasciwie to niewiele cwiczylysmy z Artemis - za to ja intensywnie powtarzalam regulamin ;-)
A i tak nie obylo sie bez wpadki. Przy komendzie 'Biegaj' dalam komende 'Do mnie'. Natychmiast zauwazylam blad i dalam komende 'Noga'. Punkt zabrany :-(

Artemis - dzis znow POKAZALAS KLASE! Dziekuje za Twoja piekna prace.

Na szczescie, ja tym razem zrobilam mniej bledow, dzieki czemu zdobylysmy 196 Punktow! Hurra!!!!
Poziom byl wysoki - 196 punktow dalo nam dopiero 5-te miejsce.

A i tak bylo super!

Poniewaz ostatni startujacy pies nie mial pary - Artemis (zaraz po swoim wystepie 'zawodniczym') miala okazje jeszcze raz zrobic program PT (tym razem, z dozwolonym nagradzaniem ;-) Czyli - dodatkowy trening gratis :-))

Powoli konczymy z tym poziomem PT. Pora uczyc sie i szlifowac nowe rzeczy :-)

Skupienie obowiązuje WSZYSTKICH!

2009-08-15T03:26:00.001-07:00

Podczas porannego treningu, zrobilam blad.
Cwiczylysmy 'biegaj' i 'noga'.
Dalam komende 'biegaj', a pozniej nastepna. Patrze, a Temiska siedzi na 'do mnie' i z lekka sie dziwi, ze ja sie dziwie (a ja zastanawialam sie, dlaczego popelnila blad).
Uff, dobrze ze mnie zamurowalo i nie zrobilam nic glupszego (patrzylysmy na siebiez glupimi minami dosc dlugo :-)).
Okazalo sie, ze zamiast 'noga' TO JA popelnilam blad i powiedzialam 'do mnie' - co Artemis natychmiast wykonala ;-) Dobrze, ze sie szybko zorientowalam. Artemis zostala sowicie nagrodzona :-)
No, jak przewodnik sie myli - to, czego tu wymagac od psa? :-)

Dobrze, ze mam taka uwazna, a jednoczesnie super nakrecona Temiske :-)

Nasz lipcowy trening - przywitanie i chodzenie przy nodze

Uwielbiam jej chec do pracy :-) - http://www.youtube.com/watch?v=qdq35fdQCCc

Skupienie psa na przewodniku - nie na otoczeniu, czy nagrodzie!

2009-08-14T16:00:00.000-07:00

Aby wyeliminowac efekt 'pamieci fotograficznej' potrzebujemy maksymalnego skupienia psa. Takiego skupienia, aby pies niczego, poza nami (i tym, co robimy) nie widzial.
Nawet nagrody, ktora jest tuz obok ;-)

http://www.youtube.com/watch?v=zfpG6qSAc7Q

Skupiony pies rejestruje tylko nasz ruch, slowa, intonacje (a to juz latwiej jest powtorzyc ;-))
Dopiero pozniej, gdy pies zna/wykonuje te komende w jednym miejscu, powoli dokladamy rozproszenia.

Jezeli utrzymamy skupienie na sobie i utrzymamy przekonanie psa, ze wszystko, co wazne, pochodzi od przewodnika (To przewodnik ma decydowac, kiedy pies siegnie po nagrode) sukces w porozumieniu z psem gwarantowany :-)

Pamięć fotograficzna

2009-08-11T01:19:00.000-07:00

Czy psy mają 'fotograficzną' pamięć?
Zapamiętują WSZYSTKIE ELEMENTY ze 'zdjęcia "zrobionego" w TEJ sekundzie, w momencie kliku/nagrody' i od tego uzależniają swoje późniejsze zachowanie?
Być może, właśnie w fotograficznej pamięci psa, leży problem 'generalizowania zachowań'...
Być może, właśnie dlatego, musimy zrobić tak wiele powtórzeń, przy zmieniającym się otoczeniu, aby móc powiedzieć 'Mój piez ZNA tą komendę'.
Dla nas KOMENDA to SŁOWO/GEST.
Aby nauczyć psa jakiegoś słowa/gestu/komendy nagradzamy go w KONKRETNYM momencie (milisekundzie - dzięki klikerowi :-))

Klik/nagroda - pies zapamiętał WSZYSTKIE elementy, które dały mu korzyść - nagrodę.

Jeżeli uda nam się RÓWNOCZEŚNIE, W JEDNEJ SEKUNDZIE powtórzyć WSZYSTKIE elementy, które zapamiętał pies tj.:
- słowo - komenda;
- postawa ciała przewodnika (nawet, niezauważalne dla nas ustawienie palców dłoni!);
- sposób podania komendy (uwaga, na akcent! i intonację);
- środowisko (np. ustawienie drzew, czas, pogodę, zachowanie ludzi i innych zwierząt, otaczające dźwięki)
DOPIERO WTEDY możemy być pewni, że pies ZROZUMIAŁ KOMENDĘ!

A że daleko nam do doskonałości (i mamy marne szanse na idealną powtórkę), to NIE KARZMY PSA za to, że myśli inaczej niż my i rozumie komendę inaczej niż my.

Uwaga - krolik ;-)

2009-06-20T14:33:00.000-07:00

Dzialo sie tak wiele...

Przemierzylysmy ponad 2 500 km. Zaliczylysmy nocne ladowanie w obcym miejscu, zamieszkalym przez stada dzikich krolikow. I tu ogromne uznanie dla Artemis, ktora po dlugiej podrozy, widzac kicajace ogonki, potrafila powstrzymac sie od gonitw i szczekania :-) To by dopiero bylo 'wejscie smoka' ;-)

Hovawart to genialny pies :-)

Ta umiejetnosc dostosowywania sie do sytuacji jest niesamowita :-)

Rano pojawiaja sie pracownicy - Artemis rozszczekana (nikt nie probuje wejsc ;-)) - odwolanie - nagroda - wpuszczenie pracownikow - cwiczenia (bez smyczy) tuz przy nich - Artemis nie zwraca uwagi na 'obcych' :-)

Tropienie

2009-05-31T00:03:00.000-07:00

Czas na ślad. Jak tylko Artemis zorientowała się, co się święci, to jej radość, jeżeli już nie sięgnęła zenitu, to była bardzo blisko. Czyżby geny Pouchki (mamy Arte, genialnej tropicielki) miały taką moc? ;-) W każdym razie, chyba nic nie nakręca Temiśki tak, jak tropienie :-) (no mooże jeszcze rower).
Ślad 1: ok. 700 kroków, 15 min., 3 przedmioty, 2 kąty proste (w prawo, w lewo). Wydawał się zbyt łatwy dla Artemis. Pokonała go w błyskawicznym tempie. Dokładnie, ale (jak dla mnie) zbyt szybko.
Ślad 2: k. 900 kroków, 30 min., 3 przedmioty, 1 łuk (w lewo), 2 kąty proste (2 x lewo).
Tu już było widać po Arte, że ślad jest trudniejszy. Bardzo fajna praca na początku. Spokojna i maksymalnie skupiona na śladzie. Niestety, w środku, ja zgubiłam się na łuku i z lekka zmyliłam Artemis :-(, która straciła trochę czasu i energii, aby mnie przekonać, że wie, co robi ;-) Niestety, pod koniec próbowała iść górnym wiatrem. Musiałam ją korygować na ostatniej prostej :-( Zbyt szybka i zbyt chaotyczna praca.
Jestem zadowolona z tego, ze udało się ładnie rozpracować skręty (mimo braku smaczków na skręcie ;-) ).
A za to, że znów ja zgubiłam się na własnym śladzie, to powinnam chyba klęczeć na grochu ;-((
Arte, dzięki, że i tym razem nie zawiodłaś :-))

Wnioski: Rozpracować system znakowania terenu tak, aby się nie gubić.
Kolejny ślad ma być położony tylko z 1 przedmiotem na końcu (Wydaje mi się, że położenie znów 3 przedmiotów na śladzie spowodowało, że po znalezieniu drugiego przedmiotu, Artemis wiedziała, że został tylko jeden i dlatego pod koniec wyraźnie przyspieszyła).

Krótki sprawdzian z chodzenia przy nodze

2009-05-30T23:49:00.000-07:00

Wczoraj udało mi się zrobić Artemis sprawdzian z chodzenia przy nodze. Krótki, ze względu na pogodę (zaczął padać deszcz) i Juniora (który czekał na mnie w samochodzie).
Miejsce akcji: Parking przed Galerią Konstantynów.
Utrudnienia: Prace budowlane tuż obok miejsca ćwiczeń. Przechodnie. Rowerzyści.
Efekt: Na kilkanaście zwrotów tylko jeden wykonany niedbale (minimalne skupienie, przegląd okolicy). Robotnicy przesuwali rusztowanie, wylewali wodę, chodzili tuż obok - Artemis kompletnie nie zwróciła na nich uwagi :-) Dzięki Arte :-)
Oby tak było na zawodach ;-)

Raz, dwa, trzy ... cwiczenie skupienia na Siad-Zostan

2009-05-16T14:03:00.000-07:00

W pierwszym dniu zawodow Temiska wyzerowala Siad-Zostan.
Od poczatku mialysmy z tym cwiczeniem problem. Na naszych pierwszych zawodach, byl to moj malo wyrazny sygnal (Artemis siadala, ale ruszala wtedy, gdy ja odchodzilam).
Teraz zabraklo skupienia. Artemis siedziala, zaczela sie rozgladac i poszla weszyc :-( Zabraklo elementu 'utraty korzysci' lub korekty. Kar typu kolczatka, szarpniecie nie zamierzam uzywac. Poza tym, ciezko byloby to zrobic bez pomocnika (chocby przytrzymanie linka) ;-)
Znalazlam wersje 'soft' ;-) Na ile skuteczna, to sie okaze. My sie swietnie przy tym bawimy i to mi wystarczy:-) To taka modyfikacja dzieciecej gry 'raz, dwa, trzy Baba Jaga patrzy'. Tyle tylko, ze w momencie, gdy Artemis odwroci glowe choc na chwile - ja oddalam sie od niej ;-) Za pelne skupienie uwagi, jest 'nagroda' - moj krok naprzod ;-) Jak dlugo poczeka, to sie doczeka ;-)

Poranny spacer - Mija nas woz konny z dwoma ludzmi 'na pokladzie' - Panuje ogolne zdziwienie, ze pies nie szczeka, nie goni, a siedzi jak wmurowany ;-)

Pozytwyne szkolenie z hovkiem - minusy

2009-05-12T03:45:00.000-07:00

Jest pewien minus w przypadku trenowania hovawarta poprzez pozytywne wzmocnienie.
Dzieki temu buduje sie silna wiez pomiedzy przewodnikiem a hovawartem. Dobrze zmotywowany hovek jest maksymalnie nastawiony na przewodnika. Super!
Tyle tylko, ze nie zawsze wychodzi to na dobre:-/
Silna wiez wymaga od przewodnika calkowitego spokoju i opanowania. I nie chodzi tylko o spokoj 'zewnetrzny'. Hovek umie czytac kazdy, najmniejszy ruch, zaniepokojenie, obawe, zdenerwowanie przewodnika.
Choćby dzis, na poarnnym spacerze. Idziemy drogą, pełen luz. Artemis idzie z przodu; wydaje sie, że nie zwraca na mnie uwagi. Kątem oka spostrzegam jelenia kryjącego się pomiędzy drzewami. Jeleń stoi i obserwuje. Ja, niechcąc zwracać uwagi psów, idę spokojnie dalej. Co pewien czas zerkam na jelenia; sprawdzam, czy nadal tam jest.

Wystarczylo, ze sie zatrzymałam i spojrzałam w stronę jelenia (zastanawiałam się, czy nie wpadł w jakies sidła) - Temiśka już była przy mnie, szczekneła (coś w stylu 'jestem gotowa, co się dzieje') i zaczeła intensywnie rozglądać się dookoła.
Na szczęście, nie wyczuła jelenia, a ja kontynuowalam spacer (dając jej w ten sposób sygnał, że nic sie nie zmieniło).
Jeżeli ona tak reaguje na moje zachowanie na spokojnym spacerze, to jakie to musi być dla niej wyzwanie, odczytać wszystkie moje myśli na zawodach? :-/ A jakie to wyzwanie dla mnie, aby swoim zdenerwowaniem, nie zniweczyć efektów naszej pracy :-/
Wlaściel psa 'autystycznego' ma w takim przypadku latwiej ;-)
Ale co to za zycie z 'autystycznym psem'.
Już wolę ciągłą pracę nad sobą :-) A więź z Temiśką, to rzecz bezcenna :-)

IRA - trzymamy kciuki!

2009-05-12T03:26:00.000-07:00

Jeszcze niedawno cała Polska mowiła o IRAsiad.
Całe swoje dotychczasowe życie IRA pomagala ludziom. Wiele lat ciężkiej pracy w służbie człowiekowi. Dziś IRA potrzebuje naszej pomocy. Nie zawiedżmy jej!

http://irasiad-zagubionym.pl/

http://www.tvn24.pl/-1,1599715,0,1,irasi…,wiadomosc.html

http://www.tvn24.pl/2226166,28377,0,0,1,wideo.html

IRA - myślimy o Tobie, wysyłamy pozytywne fluidy i wierzymy, że wszystko będzie dobrze! Trzymamy mocno kciuki, abyś mogła odzyskać radość życia!

2-3 maja. Zawody PT - Lodz.

2009-05-06T12:09:00.000-07:00

2-3 maja to byl dla nas sprawdzian. Sprawdzian naszych umiejetnosci i wytrwalosci. Niezla lekcja dla mnie. 'Mini maraton' dla Artemis :-/ - ktory zniosla niezwykle dzielnie. 2 maja - zawody PT - sedzia: Michal Szalc - wynik 160 pkt. 3 maja - zawody PT - sedzia: Tadeusz Roszkiewicz - wynik: 174 pkt. 3 maja - Miedzynarodowa Wystawa - Brązowy Medal.
A przed tym wszystkim maly sprawdzian dla Artemis - blyskawiczny kurs przyzwyczajania sie do klatki. Chyba nie bylabym soba, gdybym nie wymyslila czegos 'extra' przed startem ;-) Na szczescie, tym razem, pomysl okazal sie trafiony w 10! Po kilku minutach, Artemis czula sie komfortowo. Widzac ja, spiaca spokojnie w cieniu, cieszylam sie, ze nie musze fundowac jej i sobie dodatkowych, niepotrzebnych stresow. Wprawdzie, klatka lekka nie jest i mialam pewien problem logistyczny, ale jakie to ma znaczenie? ;-)
Pierwszego dnia, pewien uprzejmy Pan, ktory mi pomogl niesc klatke do auta, spytal "Jak Pani sie tak chce?" Odpowiedzialam: "To proste. Albo pies bedzie cierpial (goraco, tlok, siedzenie w nagrzanym samochodzie, moje nerwy), albo ja. A jestesmy tu, bo ja (a nie pies) tak sobie wymyslilam. Zatem rachunek jest prosty :-)"
A klatke polecam kazdemu, kto nie chce stresowac psa na wystawie lub zawodach (chyba, ze pies stresuje sie bedac w klatce :-/).
w kazdym razie, ja tym razem nie miotalam sie z nerwow i nie pogubilam ani smyczy ani lancuszka przed startem ;-)
Komentarz:
Mnostwo bledow - ale podobno do szybkiego naprawienia. Brakuje mi osoby, ktora wskazywalaby mi, kiedy warto nagrodzic Temiske za wykonane cwiczenie, a kiedy tego nie robic. Chodzi o to, ze pewne rzeczy wychwytywane sa przez osobe stojaca z boku, przewodnik psa nie jest w stanie tego zauwazyc :-( Ale jakos sobie poradzimy :-)
Mysle, ze zgubila mnie tez pewna rutyna. Najczesciej cwicze z Artemis rano, po powrocie ze spaceru. Artemis jest do tego przyzwyczajona, czeka na to. Czyli, moment cwiczenia jest dla niej przewidywalny. Czas, aby to zmienic;-) Musimy popracowac na szybkim wchodzeniem Temiski w 'tryb pracy', utrzymaniem uwagi na dosc dlugi czas, nagrodzeniem i wyluzowaniem sie.
Ciesze sie, ze znow zostal doceniony styl pracy Artemis:-) Gdyby nie moje bledy pierwszego dnia i rozkojarzenie Temiśki drugiego dnia, poszloby nam znacznie lepiej.
Ciesze sie z tego, ze udalo mi sie maksymalnie wykorzystac te dwa dni na nauke swoja i Artemis. Mam nadzieje, efekty beda widoczne na nastepnych Zawodach :-)

Jak pies z psem...

2009-04-29T16:56:00.000-07:00

Do dzis Artemis omijala Sunie w zabawie. Kilka razy doszlo miedzy nimi do sprzeczki (Sunia w zabawie zaatakowala Artemis 'na serio') i Artemis nie miala ochoty na zabawe z Sunia. Tolerowala ja, ale zaproszenia Suni do zabawy ignorowala zupelnie. Tak, jakby mowila 'Nie umiesz sie bawic. Nie rozumiesz mojego sposobu zabawy. Nie bawie sie z Toba'. Sunia probowala wlaczyc sie do (niezbyt delikatnej :-/) zabawy Artemis z Dzikusem. Biegala za Artemis krok w krok, dopraszajac sie jej uwagi. Bez skutku.
Dzis rano, na spacerze nastapil przelom :-) Sunia potrzebowala dobrych kilku miesiecy, aby zrozumiec, ze Artemis nie atakuje tylko udaje atak (Hovki do delikatnych nie naleza :-/). Artemis najpierw przeprowadzila krociutkie proby (czy aby napewno Sunia wie, o co w tej zabawie chodzi). Testy wypadly pozytywnie :-) i zaczelo sie prawdziwe szalenstwo :-) Lody zostaly przelamane :-)

odpowiedz na problem z 22 marca :-)

2009-04-23T07:36:00.000-07:00

Wlasnie wpadlam na rozwiazanie mojego prolemu w tropieniu. Pamietacie, zastanawialam sie, co zrobic z linka i merdajacym ogonem Temiski.
Dzis obejrzalam zdjecie z tropienia IPO i mnie olsnilo.
Najlepiej, zeby linka byla pomiedzy nogami psa :-) No, to jeden temat mamy z glowy ;-)

Konstantynow

2009-04-19T14:13:00.000-07:00

Dobry dzien na aktywnosc z psem. Ciesze sie, ze udalo nam sie pocwiczyc na rynku w Konstantynowie. Zaliczylysmy tylko jeden blad - Temiska nie wytrzymala i zerwala sie z Siad-Zostan, gdy stado golebi poderwalo sie do lotu. Golebie byly kilka krokow od nas (Ktos wczesniej wysypal okruszki chleba. I dobrze, bo potrzebne nam takie rozproszenia ;-)). Ogromnie sie ciesze, ze Temiska (po jednym szczeknieciu), natychmiast wrocila do cwiczenia :-) Poza ta jedna sekunda, wszystkie cwiczenia zostaly wykonane bezblednie :-) A latwo nie bylo: Przy aporcie nadjechal tabun motocyklistow (sama sie zdekoncentrowalam przy takim halasie ;-) Chyba trafilysmy na jakis zjazd, bo co chwila mialysmy 'przyjemnosc' widziec i slyszec :-/ mnostwo ryczacych maszyn.
Zaliczylysmy tez ogladanie kolosalnych pisanek. Znow zalowalam, ze nia mam aparatu. Temiska nawet nie zwrocila uwagi na ogromne, kolorowe jaja.

Hovawart użytkowy - czyli uważaj, co robisz...

2009-04-03T23:04:00.000-07:00

Wow , Wow! Temiśka biega dookoła domu. Znalazła kolejny cel - wyganianie gołębi z dachu. Zrozumiała, że gołębie na dachu, to dla mnie problem. Zobaczyła, jak zgadniam je sprzed wejścia (żadna przyjemność chodzić po brudnych od gołębi schodach :-/) Posłuchała, pomyślała i teraz mam hovawartkę, której celem życiowym jest przeganianie gołębi. Strasznie chce mi pomóc :-)
Musiałyśmy zrobić sesję szkoleniową na rynku w Konstantynowie, gdzie zawsze pełno gołębi, aby uświadomić futrzastemu pomocnikowi, że ganianie gołębi nie zawsze jest pożądane ;-) Udało się :-) Po dwóch powitalnych szczeknięciach otrzegawczych w stronę pierzastych stworów, Temiśka ćwiczyła idealnie :-)
Przykład z gołębiami pokazuje, jak łatwo nakierować hovka na dane zachowanie (często nieświadomie).
Masz hovka - uważaj, co robisz!

Sposób na spacer

2009-04-02T15:05:00.000-07:00

Dobrze, że w okolicy niewielu sąsiadów. Moi sąsiedzi wypracowali sobie świetny sposób na wybieganie psa. Puszczają swojego psa w porze, gdy ja wychodzę na spacer ;-) Pies przyłącza się do nas i spacerujemy razem. Jak wracam, sąsiedzi wołają swojego psa do siebie (czesto bez skutku, ale wołają ;-)). W sumie to nawet dobrze, bo dzieki temu pies ma zapewniony spacer. Oby nie stało się to wiejską regułą :-) Jak usłyszycie o dziwnej osobie spacerującej z watahą psów (dziwnej - bo kto spaceruje na wsi z psami), to być może będzie to o mnie ;-)

Instynkt łowiecki czyli jak zdobyć żarcie :-)

2009-04-02T14:46:00.000-07:00

Nauczona zachowaniem Indii, Artemis 'wystawia', pozostawione na stole, jedzenie. India sama wpadła na pomysł 'wystawiania żarcia'. Jak tylko ujrzy 'bezpański' kąsek na stole, siada i hipnotyzuje łup (jak łup nie reaguje na wpatrywanie się - India zaczyna pojękiwanie ;-)) Często w ten sposób udaje się zdobyć niezłe kąski :-)
Obie strony są zadowolone: nie ma skakania po stole - w zamian można nieżle zarobić :-)
Artemis przyjrzała się metodzie Indii i (z czego się cieszę) coraz częściej sama ją stosuje :-)
Niestety, nauczycielką Artemis jest również Kicia (tzw. SpeedCat - "kurczaka ściągam ze stołu w pięć sekund. A Ty?").
Targana rozterkami Artemis - raz korzysta z metody Indii, innym razem ćwiczy szybkie skoki na talerz.
Moja w tym głowa, aby metoda Indii była dla niej bardziej opłacalna :-)

Urodziny :-)

2009-03-28T14:02:00.000-07:00

25.03 Artemis skończyla 4 lata. WSZYSTKIEGO NAJ, NAJ moja kochana przyjaciółko!
Artemis - moja wymarzona hovawartka. Zawsze blisko mnie. Zawsze idealnie wyczuwająca mój nastrój. Zawsze gotowa do pracy - czasem nawet zbyt gotowa ;-)
Chocby dzis - ileż to musiała włożyć wysiłku, aby usiedzieć (bez szczeknięcia ;-)) podczas wyrzucania aportu - oj, dużo ją to kosztowało :-)
Za to chodzenie przy nodze na smyczy bylo super. Po ostatnich zawodach zorientowałam się, że zbyt rzadko ćwiczyłam chodzenie przy nodze na smyczy. Bez smyczy - Temiśka szła ładnie. Na smyczy - odstawała od nogi. Jakoś smycz zawsze mi przeszkadzała w tym ćwiczeniu (Brakuje mi trzeciej ręki: jedna klika, druga daje smaczki, a jak mam trzymać smycz?). Smycz przywiązuję do pasa i wychodzi idealnie :-)

Wracając do dnia urodzin: Zostałam napadnięta przez Artemis! Wracałyśmy ze spaceru. Jak tylko znalazłyśmy się na placu przed domem, Artemis z impetem wskoczyła na mnie. To miał być sygnał, że szkolenie-zabawa jest w tym dniu obowiazkowa ;-) Artemis chciała mnie zatrzymać siłą!
Tak kończy przewodnik, który dał swojemu psu prawo głosu ;-)
Mimo, że deszcz ze śniegiem i zimno. Mimo, że spieszyłam się do pracy. Szkolenie musiało się odbyć :-))
Uwielbiam Cie za to, kochany temisiasty futrzaku :-) Żyj STO LAT! albo i więcej!